Van gillende gitaren over koningspaar in poncho tot een metalen paard: de openingsceremonie van de Olympische Spelen in beeld

De Franse president Emmanuel Macron (links) en de voorzitter van het Internationaal Olympisch Comité Thomas Bach (rechts) zijn in hun nopjes bij de start van de openingsceremonie.

Ook onze koning Filip en koningin Mathilde zijn van de partij. Zij zitten minder hoog en droog dan Macron & co. Tijdens de eerste helft van de show valt de regen met bakken uit de lucht.

De toon is gezet: met de hulp van rookbommen knalt de Franse vlag boven de Austerlitzbrug en wordt de ceremonie op gang getrapt.

Ruim 85 boten vervoeren de 206 olympische nationale teams die deelnemen aan deze Olympische Spelen. In totaal leggen ze om en bij de 6 kilometer af.

Tussendoor is het aan de eerste artieste van de avond: Lady Gaga. Zij brengt ‘Mon truc en plumes’ van de Franse actrice en zangeres Zizi Jeanmaire, die in 2020 stierf.

Ook onze Belgische delegatie maakt vanzelfsprekend haar opwachting op de Seine. Onder meer Emma Meesseman en Jérôme Guéry zwaaien met de Belgische vlag.

Ons vorstenpaar ziet er intussen een stuk vrolijker uit en lacht samen met ontslagnemend premier Alexander De Croo de Belgische atleten tegemoet.

Tussendoor worden we geregeld geplaagd met beelden van 'Zorro' die door Parijs crosst. Het is deze figuur die later op de avond de Olympische vlam zal aansteken. Lang werd gedacht dat de eer zou weggelegd zijn voor voetballer Zinédine Zidane, maar die maakte al in een filmpje voor de start van de show zijn opwachting.

Ook de Franse metalband Gojira mag optreden. De bandleden halen - veilig vastgeketend aan de Conciergerie - het betere gitaarwerk boven.

Van een gevleugelde accordeonspeler over balletspelers op het dak en cancandanseressen tot een gigantisch rood hart in de lucht: Frankrijk spaart kosten noch moeite om spektakel te leveren.

Aya Nakamura, de meest beluisterde Franse zangeres ter wereld, is eveneens van de partij. Zij bracht 'Pookie', een van haar grootste hits.

Mezzosopraan Axelle Saint-Cirel brengt het Franse volkslied op het dak van het Grand-Palais.

Aan de zijkant van een torenflat langs de Seine hangt een spandoek als protest tegen de deelname van Israël aan de Olympische Spelen.

De avond valt over de Franse hoofdstad. Alle bruggen over de Seine staan afgeladen vol.

Een medewerker moet de regen van het podium vegen.

Indrukwekkend beeld: een vrouw met de olympische vlag galoppeert op een metalen paard over de Seine. Even later arriveert ze aan de Place du Trocadero bij de Eiffeltoren (dit keer op een echt paard) en wordt de vlag gehesen.

Na verschillende speeches van onder meer Tony Estanguet (meervoudig olympisch kampioen en voorzitter van deze Olympische Spelen) en Thomas Bach (voorzitter van het Internationaal Olympisch Comité), komt de mysterieuze Zorro nog even in beeld. Hij overhandigt de olympische vlam weer aan voetballer Zinédine Zidane, die de toorts doorgeeft aan de toptennisser Rafael Nadal.

Van daaruit gaat het met een boot naar de Jardin des Tuileries. Onderweg wordt de vlam aan verschillende belangrijke olympische sporters aangereikt. Intussen worden we getrakteerd op een heus lichtspektakel.

Het zijn Marie-José Perec en Teddy Riner die de olympische vlam dan eindelijk mogen aansteken. In ons land nobele onbekenden, maar in Frankrijk zijn ze dat allerminst. Als enige Franse behaalde Pérec 3 gouden medailles in de atletiek. Tijdens de Spelen van 1992 pakte ze zelfs een historische dubbel op de 200 en 400 meter. Riner werd 2 keer olympisch kampioen in het judo.

De misschien wel grootste verrassing wordt gehouden tot het einde. Niemand minder dan wereldster Céline Dion - die al enkele jaren met een zware neurologische ziekte kampt - sluit de openingsceremonie af. Op de Eiffeltoren brengt ze 'Hymne à l'amour' van Edith Piaf.