Het Ziekenhuis aan de Stroom (ZAS) heeft een box samengesteld om angst en onzekerheid bij jonge kinderen weg te nemen bij een bezoek aan de afdeling intensieve zorg. Voor veel kinderen is die afdeling een confronterende omgeving door de toestellen, geluiden en geuren. In de doos zitten onder andere foto- en leesboekjes en materiaal vanop een Intensieve Zorg-kamer.
Speciale box moet angst bij kinderen wegnemen om patiënt te bezoeken op intensieve zorg in Antwerpse ziekenhuizen
Bente Vandekeybus
Gepubliceerd:
Kinderen jonger dan 16 zijn als bezoekers in principe niet toegelaten op de afdeling intensieve zorg, maar de vraag kan wel altijd gesteld worden. Om de drempel voor zo'n bezoek te verlagen, heeft het ZAS nu een box voorgesteld. Daarin zitten foto- en leesboekjes die uitleggen hoe zo'n IZ-kamer eruitziet, welke toestellen er staan en waarvoor ze dienen.
In de speciale doos zit ook een zakje met materiaal van de dienst Intensieve Zorg: een spuit, een infuus voor sondevoeding en ontsmettingsgel. Ook de geur van die ontsmettingsgel is belangrijk voor de kinderen om te leren kennen. Als laatste zitten er nog een knuffel, een gehaakt dekentje en kleurplaten in.
"We merken dat ouders er vaak niet aan denken om een bezoek aan te vragen met kinderen", zegt Leen Verheyen van ZAS Middelheim. "Kinderen die wel langskomen, weten niet wat ze mogen verwachten. Een kamer op intensieve zorgen is heel anders dan een gewone ziekenhuiskamer en is al helemaal niet te vergelijken met een slaapkamer thuis."
Stop-kaart
Daarom werd de box ontwikkeld door een team van verpleegkundigen, psychologen en pedagogen van ZAS. "Daarnaast begeleidt een psycholoog de kinderen die op bezoek komen", aldus Verheyen. "Als het echt te veel wordt, kan het kind een stop-kaart gebruiken om aan te geven dat het het bezoek wil onderbreken of beëindigen."
Ondersteuning vanuit het ziekenhuis is ontzettend belangrijk
Sandy, mama van Lester
Bij de papa van Lester (7) werd 3 jaar geleden nierkanker ontdekt. Hij ligt momenteel op Intensieve Zorg in ZAS Middelheim waar Lester hem regelmatig samen met zijn mama Sandy bezoekt. "We hebben een knuffel gekregen met een rits, een zorgenvriendje, waarin Lester al zijn zorgen kan wegsteken", vertelt Sandy terwijl ze voorleest uit 1 van de boekjes uit de doos.
"We hebben Lester altijd mee betrokken in het verhaal van de ziekte van zijn papa", gaat Sandy verder. "We hebben zijn vragen altijd eerlijk proberen te beantwoorden en ondersteuning daarvoor vanuit het ziekenhuis is heel belangrijk. Op sommige vragen hebben wij geen antwoord, maar verplegers en dokters hebben dat meestal wel."
Regionaal nieuws uit Antwerpen
Gepubliceerd:
