De Britse zanger en muzikant John Mayall, pionier van de Engelse blues in de jaren 60 en invloedrijke figuur in de rockscene, is gestorven op 90-jarige leeftijd. Dat meldt zijn familie op zijn officiële Facebookpagina.
Pionier van de Britse blues John Mayall (90) overleden
Mayall overleed in zijn woning in Californië. Een precieze doodsoorzaak werd niet meegedeeld. "De gezondheidsproblemen die John gedwongen hadden om een einde te maken aan zijn concertleven, hebben er uiteindelijk toe geleid dat een van de grootste reizigers ter wereld in vrede kan rusten", aldus de tekst.
'Blues boom'
De zanger, harmonicaspeler, toetsenist en gitarist was een van de hoofdrolspelers in de 'blues boom' die Engeland in het midden van de jaren 60 overspoelde.
In 1963, toen hij 30 jaar was, trok hij van het noorden van Engeland naar Londen. Hij besliste zijn job als grafisch ontwerper op te geven om een bluescarrière te starten, een stijl die vooral populair was bij zwarte gemeenschappen in de Verenigde Staten.
Met zijn Bluesbreakers ontwikkelde hij een geraffineerde blues. Verschillende jonge gitaristen die vervolgens heel succesvol werden, sloten zich aan: Peter Green van Fleetwood Mac, John McVie en Mick Fleetwood, en ook Mick Taylor van de Rolling Stones. Daarmee werd Mayalls reputatie als 'serieuze magneet voor talent' gevestigd.
Hij was "erin geslaagd om een aantal bijzondere mensen uit te pikken", zei hij daarover in de Britse krant The Guardian. Hij zei verder dat hij de bandleden koos op basis van de specifieke sound die hij zocht.
In 1968 verhuisde Mayall naar Californië, waar hij zijn progressieve blues verder verfijnde. Hij leefde zijn leven volgens zijn slogan op zijn concertaffiches: 'livin' & lovin' the blues'.
Toen hij in de jaren 60 begon met blues "was die muziek een nieuwigheid voor wit Engeland", zei Mayall in 1997 aan het Franse persagentschap AFP. Eens in de VS, begon hij in 1972 een Amerikaanse tour met bijna enkel zwarte muzikanten.
Grammynominaties en Hall of Fame
Mayall, duidelijk herkenbaar door zijn legendarische sikje en paardenstaart toen hij jonger was, nam verschillende baanbrekende albums op, zoals 'John Mayall plays with Eric Clapton' en 'Blues from Laurel Canyon'. Hij werd genomineerd voor een Grammy voor 'Wake up call' en opnieuw in 2022 voor zijn album 'The sun is shining down'.
Hoewel zijn invloed in de muziekwereld groot was, kon hij nooit echt doorbreken bij het bredere publiek. "Ik heb nooit een hit gehad, nog nooit een Grammy gewonnen en Rolling Stone heeft nog nooit een stuk over mij gemaakt. Ik ben nog steeds een undergroundartiest", zei hij daarover in 2013 in de Santa Barbara Independent.
In 2005 werd hij door koningin Elizabeth II benoemd tot 'OBE' of officier in de orde van het Britse rijk. In 2016 werd Mayall opgenomen in de Blues Hall of Fame. Hij was dit jaar kandidaat om opgenomen te worden in de Rock & Roll Hall of Fame. Daar wordt hij beschreven als "de peetvader van de Britse blues".
Mayall werd in 1933 geboren in de buurt van Manchester en laat zes kinderen, zeven kleinkinderen en vier achterkleinkinderen achter.
