In de VS maakt de Democratische presidentskandidaat Kamala Harris morgen rond de middag (onze tijd) haar running mate bekend. Zij of hij wordt dan vicepresident indien zij de verkiezingen wint. Als vrouw met zwarte en Aziatische roots en bestuurservaring als procureur-generaal en vicepresident, tikt ze zelf al heel wat vakjes aan. Wellicht zoekt ze dus naar een profiel dat aanvult wat zij mist. Dit lijken de grootste kanshebbers.
Kamala Harris maakt morgen running mate bekend: deze 3 gouverneurs en oud-astronaut lijken grootste kanshebbers
Morgen 6 augustus rond de middag onze tijd: dan zouden we normaal moeten weten wie Kamala Harris als running mate kiest om zich in november samen aan de Amerikaanse kiezer te presenteren bij de presidentsverkiezingen.
Net als Barack Obama heeft Harris het label 'black' of 'African-American' moeten verdienen en bewijzen. Beiden hebben weliswaar een zwarte vader, maar één die niet uit de VS zelf afkomstig was (Obama's vader was een Keniaan, Harris' vader een Jamaicaan).
Voor sommige zwarte kiezers in de VS is dat toch niet hetzelfde, want daarmee staan ze niet in dezelfde Amerikaanse traditie van slavernij, emancipatie en civil rights. Ook de Republikeinse presidentskandidaat Donald Trump trok recent de zwarte identiteit van Harris openlijk in twijfel.
Bovendien heeft zowel Obama en Harris een niet-zwarte moeder: blank bij Obama, Indiaas bij Harris. Dat ze toch in brede kringen als zwart worden gezien, heeft enerzijds te maken met oude Amerikaanse raciale schema's, maar anderzijds met een paar symbolische credentials. Obama trouwde met Michelle Obama en ging werken en wonen in de South Side van Chicago.
Harris studeerde aan de zwarte Howard University in Washington DC. Voor zover nog twijfel zou bestaan of Harris wel als vertegenwoordiger van de zwarte Amerikanen kan worden gezien, moet de steun van de Black Caucus in het Congres of van de zwarte politieke ouderdomsdeken Jim Clyburn die twijfels sussen.
Harris is een vrouw, wat twijfelende vrouwelijke kiezers uit de suburbs kan overtuigen. Op sociale media oogt ze best jong, zodat lauwe jongere kiezers misschien wat enthousiaster worden om te stemmen. Haar half-Aziatische achtergrond kan, wie weet, een aantal Asian-Americans bekoren. Haar grote manco is, op het eerste gezicht, voeling met de blanke lagere middenklasse uit het conservatieve heartland van de VS.
Profiel van het gewenste profiel
Wat Harris te weinig belichaamt, kan door een running mate worden versterkt. Daarom lijkt de kans groot dat het een man wordt, en een blanke man. 2 vrouwen of 2 personen of colour zou voor veel mannelijke en/of blanke kiezers in de VS een brugje te ver kunnen zijn.
Daarnaast is het bij voorkeur iemand die een kiespubliek kan aanspreken uit arbeiders- of lagere middenklassemilieus. Ooit was dat voor de Democraten een vanzelfsprekend stemmenreservoir, maar zowel Ronald Reagan als Donald Trump wisten daar veel kiezers af te snoepen.
Wil je die groep weer aanhalen via je running mate, dan kom je uit bij Democratische politici die dat op lokaal niveau al hebben klaargespeeld: gouverneurs of senatoren in staten waar dat kiezerssegment bepalend kan zijn. En dan kom je uit bij de swingstates in de Midwest: Pennsylvania, Michigan, Wisconsin of Ohio - of een aantal staten daarrond die tenminste nog dezelfde cultuur uitademen.
Dit lijken voorlopig de grootste kanshebbers:
Josh Shapiro (51) is sinds anderhalf jaar de gouverneur van Pennsylvania. Zijn zege in de gouverneursverkiezingen (met 56,5 procent) was overtuigend voor een strijdstaat. Dat wekt de hoop dat hij in november Pennsylvania ook voor Kamala Harris kan binnenhalen - goed voor 19 kiesmensen in het kiescollege. Mocht hij zelf mee op het ticket staan, wordt die kans nog groter. Shapiro vinkt alle vakjes aan die we net opsomden: man, blank, strijdstaat, Midwest.
Een mogelijk minpunt is dat hij joods is, en ook de echtgenoot van Harris (Doug Emhoff) heeft al een joodse achtergrond. Dat zou Israël-kritische Democraten dan weer net iets te veel kunnen afschrikken, nu de oorlog in Gaza op de linkerflank van de partij toch al voor beroering zorgt.
Tim Walz is al 5 jaar de gouverneur van Minnesota, een belangrijke staat in de Midwest voor de komende presidentsverkiezingen. Vooral de afgelopen weken en dagen stijgen zijn kansen om de running mate van Harris te worden.
Hij is een van de eersten die Trump en Vance "weird" (vreemd, red.) noemde, een narratief dat sindsdien gebruikt wordt door de Democraten. Hij zou ook al op gesprek zijn geweest bij Harris.
Daarnaast is hij progressief qua beleidspunten: bijvoorbeeld gratis maaltijden op school en betaald ziekteverlof. Walz zou zo de progressievere kiezers (en Democratische partijleden) kunnen overtuigen.
Nadeel: Minnesota is als overwegend Democratische staat zelf geen swing state, dus daaruit haalt Harris geen rechtstreeks voordeel. Misschien kan Walz wel swing state voters uit de rest van de Midwest overtuigen.
Andy Beshear (46) is de jongste van de vaak genoemde kanshebbers en ziet er uit als een all-American boy die is weggelopen uit een oude televisieserie als The Waltons: jeugdig, fris, small town. Dat hij als Democraat gouverneur kon worden in een dieprode staat als Kentucky was op zichzelf opzienbarend. Mocht Harris hem als running mate inschakelen, dan zou van hem eenzelfde krachttoer worden verwacht: small town-kiezers verleiden in swingstates waar zelfs een kleine verschuiving beslissend kan zijn.
Nadeel: extra kiesmannen kan hij niet aanbrengen, want zijn eigen staat Kentucky lijkt voor de presidentsverkiezing toch te hoog gegrepen. Maar Kentucky grenst wel min of meer aan de rustbelt die de Democraten willen binnenhalen.
Mark Kelly (60) oogst als gewezen astronaut vanzelf al veel respect van heel wat Amerikanen. Hij is senator voor Arizona, een swingstate met 11 kiesmensen in het kiescollege. De kans dat hij als running mate Arizona in de kolom van Harris kan slepen, is tamelijk groot. Nadelen: die swingstate ligt niet in het Midwesten. Mocht hij de kandidaat-vicepresident worden, dan rekent Harris wellicht eerder op zijn uitstraling nationwide dan dat ze specifiek op de rustbelt mikt.
Wat Kelly verder bijzonder zou maken, is dat hij de echtgenoot is van Gabby Giffords, die als parlementslid in 2011 het slachtoffer werd van een aanslag met een vuurwapen. In dat geval zouden voor beide partijen kandidaten meedingen die te maken kregen met politiek geweld: Trump aan Republikeinse kant, Kelly (via zijn vrouw Giffords) aan Democratische kant.
Een alternatieve kandidaat of een wit konijn behoort natuurlijk ook nog altijd tot de mogelijkheden.

