Ultraloper Wannes Wylin vestigt wereldrecord buddylopen (maar moet daarna zelf in rolstoel geduwd worden om 24 uur te halen)

Aandacht voor inclusief lopen: mensen met en zonder beperking samen laten sporten. Daar was het voor Wannes Wylin het hele weekend om te doen. Met dat doel probeerde hij gisteren en vandaag 3 wereldrecords buddylopen te verbeteren. Bij buddylopen of rolstoelduwen duw je als loper iemand met een fysieke of mentale beperking mee in een rolwagen. 

"Er wordt geld voorzien voor G-sporten, voor de Paralympische spelen of voor de Special Olympics. Dat is uiteraard zeer mooi, maar er zou ook meer structurele steun moeten komen van de overheid voor inclusief sporten", legt Wylin uit. "In groep sporten is zo belangrijk, zowel voor het mentaal als voor het fysiek welzijn. Mensen met een beperking moeten niet alleen 'behandeld' worden. Het is echt nodig om cohesie te creëren. En daar wil ik aandacht voor vragen."

Dus begon de ultraloper uit Landegem aan een weekendje rolstoelduwen. Hij wou 3 wereldrecords vestigen: de verste afstand rolstoelduwen in 24 uren, de snelste 100 kilometer rolstoelduwen en de verste afstand non-stop rolstoelduwen. 

Zaterdag om 10 uur begon hij eraan: rondjes van 5 kilometer rond de Watersportbaan in Gent lopen en duwen. Hij deed dat samen met 13 buddy's en vele sympathisanten. De buddy's zijn de mensen die geduwd worden, Wylin noemt ze liever 'genieters'. 

Van de 3 wereldrecords sneuvelde er 1, de snelste 100 kilometer rolstoelduwen. Wylin liep 100 kilometer in 12 uur en 2 minuten, het vorige record van iemand anders stond op 13 uur en 2 minuten. Wylin deed er nadien nog 10 kilometer bij om ook de andere records aan te pakken. Maar na rijp beraad beslisten Wannes Wylin en z'n team om zijn sportprestatie stop te zetten. 

"Nadat hij de challenge behaald had, hebben we hem niet meer verder te laten doen", zegt organisator Filip Bullens. "Zaterdagnacht kon hij geen voeding meer binnen houden, hij had geen energie meer. We hebben dan samen beslist om de 24 uur wèl uit te lopen, maar met Wannes in de rolstoel. Het is een ander verhaal geworden, maar minstens even mooi. Iedereen heeft zijn beperking, ook Wannes zo bleek. Maar ons doel was samen sporten en samen de finish halen." 

Iedereen was dan ook meer dan enthousiast met het wereldrecord en het hele sportieve evenement. Tonia Ryckbosch liet zich als genieter voortduwen door Wylin. "Het was fantastisch. En ook wel wat spannend soms", lacht ze, "als hij vol door putjes loopt, moet je hem echt vertrouwen, maar dat deed ik. We hebben ook veel gebabbeld intussen."

Voor 1 van de laatste rondjes liet Wannes Wylin zich voortduwen door iemand met een beperkt zicht. "Als hij tussen de mensen loopt, gaat dat goed. Maar ik moest wel aangeven hoe de weg erbij lag, als er drempeltjes waren enzo. Ik mocht dus zelf niet te veel babbelen, of ik was afgeleid."

Een tevreden Wannes Wylin deed vanmorgen zelfs nog een ererondje in zijn rolstoel en blikte moe, voldaan en als een gelukkig man terug op de 24 uur. "Het was heet, ik heb in de struik overgegeven, voelde me slecht, maar het belangrijkste was dat we er voor elkaar waren, en dat iedereen zoveel ritjes gedaan heeft. En we hebben onze 2 kernwaarden, dienstbaarheid en dankbaarheid, onder de aandacht kunnen brengen."