Brusselse korpschef wil bredere aanpak van drugsgeweld: "Mensen zonder papieren aan station is soort VDAB voor drugsbendes"

Zelfs al lijken de slachtoffers willekeurige cafégangers, voor de dodelijke schietpartij in Sint-Gillis gisteren kijken politie en gerecht in eerste instantie naar het drugsmilieu. De kans bestaat zelfs dat het geweld een reactie is op een grote politieactie in de Peterboswijk in Anderlecht, waarbij een drugsbende werd opgerold, zo erkent Jurgen De Landsheer, korpschef politiezone Brussel-Zuid, in De Ochtend op Radio 1.

"We zijn momenteel goed bezig om die drugsbendes aan te pakken. Dat heeft gevolgen en zorgt ook voor instabiliteit. In dat drugsmilieu zoekt men dan naar lekken en fouten. Want ze verliezen bij zulke politieacties een pak geld en drugs."

Voor De Landsheer mag het gerust instabiel zijn in dat milieu. "Dat is niet mijn probleem. Wel moeten wij proberen dat drugsgeweld uit te sluiten. Bij elke actie vinden we zware machinegeweren en handvuurwapens. Dus we moeten dat gecoördineerd blijven aanpakken."

Toch roept hij op om ook te blijven inzetten op preventie. "Drugsgebruik en de impact daarvan op het drugsgeweld en de overlast in de straten, dat is allemaal gelinkt aan elkaar. Zolang er vraag is, zal het aanbod blijven bestaan."

In zijn ogen doen politie en justitie momenteel volop hun werk. "Wij kunnen natuurlijk mensen blijven aanhouden en in de gevangenis steken. Dat gebeurt ook. Maar dan ontbreekt de volgende schakel. Want wat doen we nadien met die mensen? Het is ook geen oplossing om iemand die dakloos of illegaal is nadien gewoon weer op straat te zetten."

Hij wijst naar de situatie rond de Brusselse stations. "De zwakke schakels in onze maatschappij, mensen in illegaal verblijf, worden eigenlijk gehuisvest naast het station. Dan heb je een soort van VDAB voor drugsbendes gecreëerd. Wij pakken iemand op, maar ze vinden heel snel iemand nieuw die voor 150 euro de straat op gaat om die drugs te verkopen, iemand die eigenlijk zijn leven riskeert."

Naast mensen die illegaal in ons land verblijven, wijst hij ook naar minderjarigen die aan hun lot worden overgelaten. "De gastjes die wij oppakken - 12 à 13 jaar - komen uit het hele land, uit Vlaanderen, uit Wallonië. Dat is geen Brussels probleem. Voor 120 euro komen ze hier werken, een flexi-job in dat drugsmilieu."

Iedereen in onze maatschappij moet zich daarvan bewust zijn en dat proberen aan te pakken, zegt hij. "We zien ouders die op de hoogte zijn en hun kinderen in dat milieu laten gedijen, omdat hun kinderen zo de familie financieel mee ondersteunen."

"Politie is niet de oplossing voor alles. Je mag ons nog 200 mensen meer geven, graag zelfs, dan kunnen wij nog beter werken. Maar als je die kraan niet dichtdraait en niet zorgt dat mensen uit hun zwakke positie worden gehaald en worden begeleid, zal het gewoon blijven bestaan."