Cas en Marthe vertellen over hun studentenjob: “Als ik volgend jaar minder uren onbelast mag werken, zal ik elke euro moeten omdraaien”

Cas (26) uit Roeselare studeert Digital Design via afstandsonderwijs aan Hogeschool VIVES en woont in Gent, waar hij na zijn vorige niet-afgeronde studie is blijven plakken. Met zijn studentenjob bij Albert Heijn financiert hij volledig zelf zijn studies en kotleven.

"Toen ik interieurvormgeving aan het KASK ging studeren, ben ik op kot gegaan in Gent. Daar ben ik sociaal helemaal opengebloeid. Ik was zelfs 2 jaar preses van de richting bedrijfsmanagement aan de HOGENT, ook al studeerde ik dat niet eens.”

“In die eerste jaren ging ik sporadisch eens met een marktkramer mee op de markt staan, maar toen werkte ik toch vooral in de zomer. Maar door 1 praktijkvak waar ik helaas niet voor slaagde, moest ik na 4 jaar stoppen met studeren en ging ik als gewone werknemer aan de slag in een drankenhandel in Ieper."

"Toen daarna covid uitbrak en ik mijn vrienden in Gent nog amper zag, besefte ik hoezeer ik me verveelde. Ik besloot dat ik terug wou gaan studeren. Mijn ouders waren niet meer bereid om mij nog financieel te ondersteunen, dus vanaf dat jaar was het volledig aan mij.”

“Gelukkig kon ik gaan co-housen met vrienden, waardoor de prijs van mijn kot goed meeviel", gaat Cas verder. "Een jaar nadien ben ik gaan samenwonen met mijn toenmalige vriendin, maar helaas is onze relatie in het midden van het academiejaar op de klippen gelopen. Daardoor moest ik opeens 800 euro per maand alleen ophoesten. En tot overmaat van ramp brak toen net de gascrisis uit."

"Dat jaar heb ik mijn spaarboekje volledig moeten plunderen. Om de eindjes aan elkaar te knopen, ben ik beginnen te werken als vakkenvuller bij de lokale Albert Heijn.”

“Intussen zit ik financieel in een veel aangenamere situatie. Ik woon samen met 2 huisgenoten in een huis dat zij na een erfenis hebben gekocht, waardoor ik een geweldig voordelige huur betaal van 200 euro inclusief nutsvoorzieningen. Hierdoor kom ik net rond met het geld van mijn studentenjob.”

“Bij Albert Heijn kan ik 3-4 dagen per week aan de slag in de ochtendshift van 6 tot 11 uur. Hiermee verdien ik gemiddeld zo’n 400-500 euro voor 45 à 50 uur per maand. Als die onbelaste uren gaan zakken naar 475, wordt het wel een uitdaging om alles te blijven betalen. Nu heb ik de flexibiliteit om nog snel op een shift in te tekenen wanneer ik voel dat ik het einde van de maand niet zal halen.”

“Sinds de 600 uren-regel krijgen we inderdaad minder vragen van studenten of ze toch niet over hun uren mogen gaan”, bevestigt ook Daphne Rombouts. Als verantwoordelijke werkervaring en oriëntering arbeidsmarkt voor de KU Leuven-dienst Stuvo informeert en begeleidt ze studenten naar een studentenjob - zowel binnen als buiten de universiteit. “We zagen in 2023 ook effectief een lichte stijging in het aantal gewerkte uren.”

Daarnaast neemt ook het aantal tewerkgestelde jobstudenten binnen KU Leuven toe. "Zo hadden we binnen onze eigen instellingen in 2018 1.700 jobstudenten, vorig jaar waren dat er al 2.200.” En uit cijfers van de RSZ blijkt dat het aantal jobstudenten voor heel Vlaanderen sinds 2012 met 43 procent is toegenomen. 

Afhankelijk van welke kost moet worden gedekt, is de vraag wel steeds anders. "Moet je enkel jouw extraatjes betalen, of ook je boodschappen? Of komt daar ook nog eens de huur van je kot en je inschrijvingsgeld bovenop zoals bij Cas?"

"Voor sommige meer kwetsbare studenten is een studentenjob vaak niet het (enige) antwoord, en moeten we hen ook begeleiden bij de zoektocht naar een beurs. Want studeren moet wel nog altijd op de eerste plaats kunnen komen."

Op de Leuvense campus van KU Leuven steeg het aantal toelagen dit jaar met 30 procent tegenover vorig academiejaar. “En ook al hebben we geen officiële cijfers, toch merken we dat studenten die financiële steun aanvragen meestal ook werken om hun studies te bekostigen.”

Ook Cas kreeg 2 jaar lang een studiebeurs, maar door zijn tegenvallende resultaten werd die stopgezet. Toch maakt hij zich geen al te grote zorgen. “Volgend jaar is mijn laatste jaar, dus ik moet maar een korte periode meer overbruggen tot ik eindelijk kan beginnen te werken als digital designer. Als het moet, betaal ik tijdelijk wel meer sociale bijdragen op mijn 'extra' gewerkte uren. Mijn ouders ontvangen sinds mijn 25e verjaardag geen groeipakket meer voor mij, dus dat kan ik al niet verliezen. En dan weet ik meteen ook hoe zo'n belastingaangifte ineen zit. (lacht)”

Marthe (21) combineert haar 2e studentenjaar rechten in haar thuisstad met leidinggeven bij de scouts van Veltem. Daarnaast heeft ze een vaste studentenjob in een feestzaal.

“Ik zit niet op kot omdat ik in het centrum van Leuven woon. Mijn inschrijvingsgeld, kleren en boeken betalen mijn ouders voor mij. Werken doe ik dus vooral om er mijn vrije tijd mee te bekostigen.”

“Op vlak van studentenjob ben ik van alle markten thuis. Op mijn 18e nam ik een ‘gap year’ om uit te zoeken wat ik wilde studeren, en toen combineerde ik jeugdwerk op het speelplein met vlees verkopen op de zondagmarkt en een job als kassierster in een biowinkel.”

“Na een tijdje was ik wel toe aan iets nieuws – zeker die vroege zondagmarkt was ik als feestbeest grondig beu. (lacht) Toen ik mijn studies aanvatte, zag ik op Instagram een advertentie verschijnen voor jobstudenten in de feestzaal 'Listwaar' in Oud-Heverlee. Intussen ben ik daar een oude getrouwe.”

“Ik doe mijn werk echt graag. De zaakvoerders zijn heel flexibel en begripvol wanneer ik eens wat minder vaak kan komen door examens of scoutsactiviteiten. En doordat het team naast de eigenaars volledig uit flexijobbers en jobstudenten bestaat, is er geen hiërarchie op de werkvloer en heerst er een warme sfeer.”

“Juni is de maand van de trouwfeesten, dus ook tijdens de examens probeer ik nog enkele shifts mee te pikken. Doordat opdienen en tappen zo’n fysiek werk is, is het de ideale pauze tussen het studeren door. Bovendien wil ik dat extra geld zo vlak voor de grote vakantie niet laten schieten, want dan heb ik meestal al enkele reisjes op de planning staan. Dat motiveert me ook voor mijn studies, want herexamens kan ik dan niet zo goed gebruiken.”

“Het aantal shifts dat ik werk, varieert sterk van maand tot maand. Mijn basisloon is 14,37 euro per uur en gemiddeld verdien ik zo’n 200 euro per maand. Ik ben blij dat ik op die som geen belastingen hoef te betalen. Al lig ik er ook niet wakker van of ik volgend jaar al dan niet 600 uur onbelast zal mogen werken. Zelfs tijdens mijn gap year zat ik nog niet aan het vroegere plafond van 475 uur. Toch heb ik dat jaar best veel werk verzet, en dat wil ik ook blijven doen. Tijdens mijn masterjaren zal ik misschien wel op zoek gaan naar een studentenjob die past bij mijn studie, dat staan dan ook goed op mijn cv."

Een plan dat Daphne Rombouts vaak ziet terugkomen. "Steeds meer jongeren kiezen in de laatste jaren van hun studies voor een studentenjob binnen hun gebied. Zo kunnen studenten informatica geld verdienen met programmeren en kunnen studenten sport- en kinesitherapie solliciteren naar een studentenjob als sportcoach. Het is de geknipte springplank naar de arbeidsmarkt."

En ook bedrijven stellen steeds vaker vacatures open voor jobstudenten binnen hun specifieke studiedomein door de krapte op de arbeidsmarkt. "Soms is het wel een uitdaging om een job af te bakenen voor een student die maar enkele uurtjes per week inzetbaar is. Toch zijn zowel werkgevers als vaste werknemers blij met die extra helpende handen."

“Maar vergis je niet: er zijn ook veel studenten zoals Cas, die uit financiële overwegingen kiezen voor een ‘klassieke vakantiejob’ die vooral makkelijk te combineren valt met hun studies", weet Rombouts. "Al leer je natuurlijk ook vaardigheden en 'soft skills' bij de bakker of in de supermarkt die overdraagbaar zijn naar ‘jouw’ sector later. Werkervaring is altijd mooi meegenomen.”