Reusachtige opblaaskunst en papieren vliegtuigjes in C-mine Genk: "Wij nemen spelen heel serieus" 

Windmachines, vliegers, opblaasbare constructies waar je soms wel, soms niet in kan springen: de verbeelding is deze zomer aan de macht in C-mine in Genk. Je ontdekt de kunstwerken in een groot aantal monumentale ruimtes van de oude mijngebouwen, zelfs op het dak.  

“We zijn gefascineerd geraakt door iets dat ontastbaar en onzichtbaar is en tegelijk zoveel kunstenaars, architecten, designers en makers inspireert, vroeger en nu” zegt Louise Osieka, directeur van C-mine. Denk aan Leonardo da Vinci met zijn 'vliegende' uitvindingen of aan de knotsgekke 'vliegende' tuigen van Panamarenko.

C-mine heeft werk verzameld (en ook vaak nieuw werk besteld) bij meer dan 40 hedendaagse kunstenaars, “zowel internationale artiesten die al op de Biënnale van Venetië hebben gestaan als Genkse kunstenaars uit de cité,” zegt curator Laurens Mariën.

Een windcaroussel van de Brusselaar Haseeb Ahmed laat je de mistral of de sirocco voelen en horen, met behulp van aeolifoons, dat zijn toestellen die vroeger in het theater werden gebruikt om stormwind na te bootsen.

Ook kunstenaar Dennis Tyfus speelt met wind en zet 13 zogenoemde 'skydancers' op het dak, buisvormige opblaasfiguren die je wel eens aan een benzinestation ziet staan. Hier krijgen ze een gezicht en een T-shirt van hun favoriete band. “Tyfus is thuis in de wereld van de noise-muziek. Het lawaai hier is de soundtrack van een grote moshpit,” zegt Laurens Mariën.

Indrukwekkend zijn de met lucht gevulde constructies van het Berlijnse duo Plastique Fantastique. Helemaal toegesneden op de oude mijngebouwen. Een luchtbel stijgt en daalt organisch als een gigantische, ademende machine. In de zaal ernaast trekt een luchtzak zich vacuüm rond een van de oude mijnmachines.

Vliegeren, dat is pas spelen met lucht. Maar liefst 31 kunstenaars hebben hun versie van de vlieger gemaakt, soms echt luchtwaardig, soms puur poëtisch. Je kan ze ontdekken doorheen C-mine. ‘Let’s go fly kite’ is een initiatief van Winnie Claessens. Op 21 september worden de vliegers ook echt opgelaten.

Nog eenvoudiger dan een vlieger is een papieren vliegtuigje. In de theaterzaal van C-mine worden jong en oud uitgedaagd om een aerodynamisch vliegertje te vouwen en in de richting van allerlei kunstwerken te mikken.

Wie weet zelfs tot op het podium, waar maar liefst drie kunstzinnige springkastelen staan. Een ervan is een hoge, zwarte totem van Sharon Van Overmeiren, die vooral bekend is van haar werk in keramiek, onder meer in het Steen in Antwerpen en voor Horst in Vilvoorde.

In C-mine kun je springen, gooien en spelen en dat geldt voor alle leeftijden. ‘Wij nemen spelen heel serieus,” lacht Louise Osieka. “Spelen is niet enkel voor kinderen, of om eens af en toe zot te doen op een zondagnamiddag. Nee, wij willen elke dag spel als een mentaliteit cultiveren.”  De tentoonstelling is een uitnodiging om mee te spelen, en "te kijken wat het met je doet. Want spelen, dat doet iets met je.”