In de Amerikaanse staat Oregon is een enorme vis aangespoeld, een zeldzaam exemplaar bovendien. Het gaat om een soort maanvis (Mola tecta) waarvan wetenschappers oorspronkelijk dachten dat hij enkel op het zuidelijk halfrond voorkwam. Het dode dier trekt veel aandacht, ook internationaal.
Bijzonder grote en opvallende vis spoelt aan in Oregon: soort maanvis die pas in 2017 beschreven werd
Michaël Torfs
Gepubliceerd:
Het nieuws is bekendgemaakt door het Seaside Aquarium in Oregon, aan de Amerikaanse westkust. De enorme vis meet 7,3 voet (2,21 meter) en spoelde aan op het strand in Gearhart.
De grootte wordt pas echt duidelijk op foto's die het Seaside Aquarium vrijgaf, met een hurkende persoon ernaast. De platte, ronde vis werd al snel een hit op sociale media. "Hoewel het slecht weer was, trokken de mensen massaal naar het strand om deze zeldzame vis te zien", meldt het Seaside Aquarium op Facebook .
Het nieuws bereikte ook Mariann Nygaard, een onderzoekster die aan het werk is in Nieuw-Zeeland. Zij vermoedde meteen dat dit niet zomaar een gewone maanvis of klompvis (Mola mola) was, maar een andere soort, de Mola tecta. Het was door haar onderzoek dat de soort aan het licht kwam in 2017, na genetische tests en waarnemingen.
De "verborgen" soort
Nygaard vroeg het Seaside Aquarium om een staal te nemen en detailfoto's door te sturen, en kon daarop bevestigen dat het om een Mola tecta ging, in het Engels een 'hoodwinker sunfish' genoemd.
'Hoodwinker' betekent iemand die je misleidt, net zoals de Latijnse toevoeging tecta "verborgen of vermomd" betekent. Het is een verwijzing naar het feit dat het dier zo lang verborgen kon blijven als aparte soort ondanks zijn grootte. In het Nederlands is de naam evenwel gewoon 'maanvis'.
Het Naturalis Biodiversity Center in Leiden, Nederland, heeft in zijn natuurhistorische collectie ook een Mola tecta. Het dier werd al in 1889 ontdekt op Ameland. De zogenoemde 'maanvis van Ameland' behoort ook tot deze nieuw beschreven soort, bleek in 2017.
Het dier heeft een lengte van 2,23 meter, dezelfde grootteorde als het exemplaar in Oregon. De uiterste afstand tussen de uiteinden van de vinnen is zelfs op 2,73 meter vastgesteld.
Oorspronkelijke theorie bijgesteld
Oorspronkelijk werd gedacht dat de vis enkel nog voorkwam in gematigd gebied in het zuidelijk halfrond. Maar die theorie moest worden bijgestuurd, nadat er exemplaren aanspoelden in Californië en zelfs in de noordelijke staat Alaska.
Het is ook mogelijk dat de soort aanspoelde op andere plekken, maar dat het onder de radar bleef omdat de vis werd gezien als een gewone maanvis.
Grootste exemplaar
Volgens Nygaard is er nooit een groter exemplaar van de soort vastgesteld dan de vis die nu in Oregon ligt, of toch niet sinds het dier werd beschreven in 2017. De Mola tecta blijft hoe dan ook een pak zeldzamer dan de bekendere algemene maanvis.
Het dier blijft nog heel even liggen op het strand. Het gevaar voor aaseters is niet groot, want de huid is heel dik waardoor je er maar moeilijk doorheen raakt.
