Hasselt en Arktos vzw zetten sport in om jongeren naar een job of opleiding te begeleiden

"20 uur per week zitten we hier samen", vertelt vormingswerker Davy Hanssen van Arktos vzw. "Dat is zeer intensief. Ik geef vormingen of we plannen samen activiteiten en sportmomenten. Per jongere moet je kijken welke stappen je moet zetten richting werk. We hebben jobbeurzen en bedrijven bezocht en jobdates georganiseerd. Ik ondersteun hen vooral, bijvoorbeeld door samen te mailen of te bellen. Zo leren ze solliciteren." 

Hanssen zet ook veel in op teambuilding. "In het begin kennen ze elkaar niet. We hebben jongeren uit Afghanistan, Ethiopië en Georgië. Na enkele maanden zie je het een familie worden. Ze willen van elkaar leren en zijn benieuwd naar elkaars ervaringen bij het solliciteren. Hopelijk spreken ze ook na het traject nog met elkaar af." 

Om die banden met anderen en zichzelf aan te halen, zet men binnen het traject erg in op sporten. Zo werd er gevoetbald, maar ook padel, cricket en fietsen kwamen aan bod. "Ik heb zelf in een rolstoel gezeten en weet wat het is om beperkt te zijn", vertelt coach Mustafa Harraq, de bedenker van de methode. "Het is zoeken hoe je mensen met mentale, fysieke of sociale beperkingen sterker maakt." 

Volgens Harraq is het daarbij belangrijk om oogkleppen af te gooien. "Kwetsbare jongeren in een stress-situatie kijken in een tunnelvisie. Je klopt aan bij de verkeerde deuren en wordt van het kastje naar de muur gestuurd. Sport maakt je niet alleen fitter, maar ook mentaal weerbaarder. Daaraan koppelen we dan maatschappelijke oriëntatie zodat de gesterkte jongeren een overzicht krijgen van de mogelijkheden tot werk en studies. Verder stellen we ze bloot aan de samenleving die hen vraagt om zich te integreren." 

Sport toont volgens de coach ook wat voor karakter iemand heeft. "Als je wil weten wat voor persoon iemand is, moet je hem 10 minuten op een sportveld zetten. Dan vallen de maskers af. Iemand die alles zelf wil doen, heeft moeite met anderen vertrouwen. Mensen die in conflict gaan met de scheidsrechter hebben problemen met gezag." 

Regels en etiquette kunnen ten slotte ook van het sportveld naar het werkveld meegenomen worden. "Je werkgever wil dat je respect toont voor je collega's, op tijd komt en in team kan werken. Het draait om respect. Dat leer je misschien minder bij de VDAB. Als je naar de fitness gaat, zijn er ook regels. Je moet toestellen poetsen en gewichten opruimen." 

De stad Hasselt, die al verschillende jaren meewerkt aan het project, ziet het als een absolute meerwaarde. "Ongeveer 80 procent van de deelnemers stroomt na het traject van 6 maanden door naar tewerkstelling of minstens een opleiding. Dat is de belangrijkste doelstelling", licht schepen van Integratie Derya Erdogan (GROEN) toe. 

De schepen geeft toe dat het een aanpak is waar haar eigen sociale diensten het moeilijk mee hebben. "Niet omdat we het niet willen aanbieden, maar omdat de maatschappelijke problemen van vandaag onze medewerkers overstijgen. Hier zit je 20 uur per week samen om 1 op 1 te begeleiden. Dat is van goudwaarde." 

"Heel veel cliënten laten terecht vallen dat ze meer tijd met hun maatschappelijk werker willen", aldus Erdogan. "Je moet inzetten op die band. Bovendien geven ze soms aan dat het te snel gaat. Vaak hebben die mensen heel wat bagage, maar niet het netwerk om op terug te vallen." 

Niet alleen bij de jonge werkzoekenden, maar bij heel veel mensen neemt het sociaal isolement toe. "Ze zetten zich aan de kant omdat onze maatschappij ze voorbijloopt. Als je op niemand kan terugvallen, beland je in een isolement. Door hier in kleine groep te werken, smeed je een netwerk en geef je hen handvaten om mee terug te nemen naar hun eigen gemeenschap en vrienden. Zo worden ze een rolmodel", besluit de schepen.