In Gaza worden al meer dan 7 maanden geen internationale journalisten meer toegelaten. Dankzij een aantal vloggers kunnen we toch een beeld vormen van hoe het dagelijkse leven er in het conflictgebied uitziet. Die filmpjes duren soms maar een minuut, maar bevatten een schat aan informatie, zegt journalist Inge Vrancken. "Het zijn echte dagelijkse bezigheden, waardoor je wel beseft: dit is er ook nog altijd in Gaza."
Vloggers bieden blik op dagelijkse leven in Gaza: "Een half uur aanschuiven voor een brood van zes dollar"
Onze tijdlijnen en kranten staan vol gruwelijke berichten uit Gaza. Toch gaat het leven van meer dan 2 miljoen mensen er gewoon door. In welke omstandigheden dat gebeurt, is niet altijd even duidelijk. "Het is heel moeilijk om te weten hoe het leven in Gaza er nu effectief uitziet", zegt VRT NWS-journalist Inge Vrancken, die de situatie er op de voet volgt, in 'Zijn er nog vragen?' op Radio 1.
"We krijgen wel informatie binnen, maar dat is allemaal van Palestijnse journalisten. Internationale journalisten worden er al meer dan 7 maanden lang niet toegelaten." Dat is een gigantisch probleem volgens haar. "Je hebt geen onafhankelijke oren en ogen in dat gebied, waardoor je bent aangewezen op de informatie die je krijgt. Die komt er wel, ook van internationale organisaties, maar voor een stuk blijft dat theoretisch."
Vloggend door Gaza
Toch is er nog een belangrijk informatiekanaal: sociale media. "Dat is bijna de enige manier waarop we nog andere informatie binnenkrijgen", zegt Vrancken. Een aantal vloggers spelen daar een belangrijke rol in. "Als ze internetconnectie hebben, want die hebben ze niet altijd, dan proberen ze een inzicht te geven in hun dagelijkse leven."
Zo zijn er Omar Rasheed (18) en Mohammed 'Herz' Herzalah (19). De 2 vrienden uit Gaza delen dagelijks "een videoblog van een oorlogsgebied", zoals in hun Instagrambio geschreven staat, via het account @omarherzshow .
In totaal kijken al 1,3 miljoen volgers mee. Dat dat cijfer blijft stijgen, is volgens Vrancken niet verwonderlijk. "Het klinkt heel erg vrolijk en je wil horen wat ze te vertellen hebben. Het heeft altijd een hele positieve ondertoon."
Bekijk: Omar en Herz delen een blik op een typische dag in hun leven in Gaza
"Het zijn filmpjes die maar een minuut duren, maar waar heel veel informatie in zit", zegt Vrancken. Omar en Herz vertellen bijvoorbeeld hoe hun dag begint met het zoeken naar een kop koffie, of wat ze zoal gedaan hebben in de loop van hun dag. Dat gaat van producten op de markt inspecteren tot het organiseren van een schaaktoernooi voor ontheemde kinderen.
De meeste mensen moeten een half uur aanschuiven voor ze naar een toilet kunnen gaan
Inge Vrancken, journalist
"Het zijn ook heel ondernemende gasten. Ze zijn zelf een zaakje begonnen waarbij ze internetconnecties, e-simkaarten en laadkabels verhuren aan mensen die dat niet hebben. Daar vragen ze dan wat geld voor. Maar je ziet dat mensen er ook films kunnen downloaden of spelletjes komen downloaden voor de kinderen", weet Vrancken. "Het zijn echte dagelijkse bezigheden, waardoor je wel beseft: dit is er ook nog altijd in Gaza."
Harde realiteit
Door de vlogs komt ook de harde waarheid over het huidige leven in Gaza naar boven. "Zo vertellen ze bijvoorbeeld dat een brood, als ze dat al kunnen vinden, nu 6 dollar kost. Voor de oorlog was dat een halve tot 1 dollar. Als ze zo'n brood vinden, moeten ze ook een half uur in de rij staan."
Ook het gebrek aan elektriciteit, de tekorten aan bloem en gas, of de vindingrijkheid van de inwoners, die naaimachines doen werken met fietstrappers bijvoorbeeld, worden in beeld gebracht.
Hoe is het dagelijks leven in Gaza?
Ook via het Instagramaccount @wizard_bisan1 van de jonge filmmaker Bisan Owda (27), komt heel wat aan het licht. "Kort na de invasie door Israël op 7 oktober is zij meteen beginnen te vloggen over het dagelijkse leven."
"Haar insteek is iets journalistieker: zij zal ook naar de bombardementen en ziekenhuizen gaan, maar soms gaat het ook over heel persoonlijke dingen." Die deelt ze met 4.7 miljoen volgers.
Bekijk: Bisan Owda trekt naar het tentenkamp in Rafah waar 45 doden vielen na een bombardement
Een van die zaken is de moeizame zoektocht naar een toilet. "We weten van hulporganisaties dat er in Gaza gemiddeld 1 toilet per 500 mensen is. Dat wil zeggen dat de meeste mensen een half uur moeten aanschuiven voor ze naar het toilet kunnen gaan", weet Vrancken. Ook een douche vinden is een opgave. "Dat is echt in de rij gaan staan om dan een halfuur tot een uur te wachten tot er een douche vrij is."
De vlogs zijn waardevolle puzzelstukjes waar journalisten als vertrekpunt mee aan de slag kunnen, zegt Vrancken. Maar bovenal tonen ze de echte mensen achter het conflict.
