Evi Hanssen is ambassadrice van project voor mantelzorgers van ongeneeslijk zieke kankerpatiënten: "De dood is nog een groot taboe"

Het project 'Kanker? Samen stappen zetten!" wil een stappenplan aanbieden voor mantelzorgers van mensen met kanker die niet meer zullen genezen. Palliatieve Zorg Vlaanderen, Palliatieve Hulpverlening Antwerpen en Stichting tegen kanker werkten eraan mee. 

Ambassadrice is Evi Hanssen, die vorig jaar haar moeder Arlette verloor aan kanker, na een strijd die bijna 2 jaar heeft geduurd. Haar moeder is altijd heel open geweest over het feit dat ze ongeneeslijk ziek was. "Mijn mama verbaasde zich vaak over de reacties die ze kreeg. Mensen zeiden dingen zoals 'je gaat nog heel lang leven', of 'zo erg zal het wel niet zijn'. Mijn mama schrok ervan dat de dood nog zo'n groot taboe was. Het was haar missie om de dood bespreekbaar te maken. Dat ik als dochter deze missie zelfs na haar overlijden kan waarmaken, vind ik zeer bijzonder”, vertelt Hanssen.

"Ik denk dat het nodig is dat we opener babbelen over het nakende einde, zeker als je als kankerpatiënt terminaal bent. De dood komt eraan, dat is keihard en heel heftig, maar weet dat je er als patiënt en als dierbare niet alleen mee moet omgaan. Dat heeft palliatieve voor ons betekend. Als ik als ambassadrice, en ik reken mijn moeder daar ook bij, mensen kan inspireren om over dat moeilijke onderwerp te praten, denk ik dat we heel veel levens en stervens kunnen verbeteren." 

"We gaan in stappen uitleggen aan mensen die palliatieve zorg nodig hebben, maar ook aan hun naasten, wat je allemaal kan doen om de hulp een beetje te verlichten, of om hulp te vinden.  Ik heb zelf gemerkt, toen mijn mama ziek was, hoe belangrijk die zorg is, en dat die er voor iedereen is, en niet iedereen is daar al van op de hoogte. Het wordt hoog tijd dat iedereen de weg naar palliatieve zorg vindt die dat nodig heeft." 

Hanssen wil ook een misverstand de wereld uit helpen. "Heel veel mensen denken dat je op sterven moet liggen voor je palliatieve zorg inschakelt, maar dat is niet het geval. Mijn mama heeft een half jaar voor ze stierf hulp gezocht. We zijn toen enorm goed geholpen." 

"Ze helpen je ook met de behandeling, of als je opnieuw hervalt van kanker. Ook het afscheid en het rouwen rustig bespreken, met psychologische begeleiding. Ook praktische dingen zoals het recht op een vervoersvergoeding voor mantelzorgers. Er zijn veel puntjes waar iedereen recht op heeft maar waar veel te weinig mensen nu gebruik van maken. Ik hoop echt dat meer mensen nu een beroep gaan doen op palliatieve zorg, en hulp krijgen bij het mantelzorgen, want dat kan het moeilijke afscheid alleen maar mooier maken en een beetje verlichten."