Sony Music aast op muziekcatalogus van Queen, tegen prijskaartje van 1 miljard dollar

Queen is zeker niet de eerste artiest die op zoek gaat naar een lucratieve deal bij de verkoop van hun muziekcatalogus. Phil Collins, Stevie Nicks (Fleetwood Mac), maar ook Shakira of Justin Bieber: het zijn maar een paar artiesten die hier werk van hebben gemaakt.

Sony Music heeft onder meer de helft van de catalogus van Michael Jackson in handen, alsook het volledige werk van Bob Dylan en Bruce Springsteen. In het dossier van Queen is Universal eerder afgehaakt, omwille van de hoge prijs die wordt gevraagd. Volgens de BBC lopen de onderhandelingen met Sony Music nog volop. Als er een akkoord wordt gesloten ter waarde van 1 miljard euro, dan is dit een recordovername in de muziekwereld.

In deze deal zitten niet enkel de muziekrechten, maar ook de rechten op de merchandising van Queen. Momenteel is de catalogus in handen van bandleden Brian May, Roger Taylor, John Deacon en de beheerders van de nalatenschap van de overleden frontman Freddie Mercury. Ze levert nu elk jaar enkele tientallen miljoenen euro winst op.

De verkoop van die muziekrechten levert meteen honderden miljoenen euro's op. Op de langere termijn biedt het een garantie voor erfgenamen van artiesten dat die rechten goed beheerd worden, met als doel dat ze nóg meer opbrengen.

Door het succes van streamingdiensten zijn de inkomsten uit oudere muziekklassiekers die veel gedraaid worden, gegarandeerd. Queen heeft elke maand tientallen miljoenen luisteraars, op Spotify alleen al.

"Zo'n bedrag voor een muziekcatalogus is inderdaad ongezien", bevestigt Lukas Declercq van organisatie VI.BE in 'De wereld vandaag' op Radio 1. VI.BE is het steunpunt voor artiesten en de muzieksector in Vlaanderen en Brussel.

"Onder de catalogus vallen alle rechten op muziek. Dan gaat het om de auteursrechten op de nummers als product, maar ook om de zogenoemde naburige rechten op de muziekopnames. Die rechten worden geïnd telkens een nummer gedraaid wordt op de radio of via streamingdiensten, maar ook als een lied als soundtrack wordt gebruikt in reclamespots of films, series of televisieprogramma's."

"Daarom zijn muziekbedrijven en privé-investeerders zo happig op die rechten: als je ze goed beheert, dan kunnen ze op de lange termijn veel opbrengen. Hoe beter muziek wordt geëxploiteerd en opnieuw wordt gebruikt, hoe meer geld dat oplevert. Het is dus geen toeval dat vooral oudere artiesten, met een lange carrière en dus een rijke muzikale erfenis hun muziekcatalogus verkopen. Dat stelt hun nalatenschap veilig en levert tegelijk in één keer een grote smak geld op."

Er zijn ook praktische voordelen verbonden aan het uitbesteden van de muziekcatalogus. "Er kruipt veel werk in het beheer van muziekrechten, zeker als je wil dat het veel geld opbrengt. Als je dit kan uitbesteden aan een partij die je vertrouwt, dan valt er een grote last van je schouders. Aan die deals zijn ook voorwaarden gekoppeld: die rechten worden nooit zonder meer overgedragen."

Naast de vermogensrechten die geld opbrengen, blijven de morele rechten op artistiek werk altijd eigenaar van de artiest of muzikant in kwestie. "Daarom kunnen artiesten altijd eisen dat hun muziek niet wordt gebruikt in een politieke context. Of dat ze in een reclamecontext nooit geassocieerd worden met bepaalde merken of bedrijven."    

Hoeveel geld de rechten op de Queen-catalogus in de toekomst zullen opleveren, is moeilijk te voorspellen. "Dat hangt ervan af waar de muzieksector naartoe evolueert. Wie weet welke nieuwe vormen van muziekexploitatie duiken er nog op? Misschien wordt er over enkele jaren een virtueel concert van Queen in de bolvormige The Sphere in Las Vegas georganiseerd."

"Risico's zijn er aan de verkoop van een muziekcatalogus niet echt verbonden, want je bepaalt als artiest altijd de voorwaarden van het contract dat je afsluit. Idem voor de muziekbedrijven: hoe meer ze in hun portefeuille hebben, hoe sterker hun onderhandelingspositie binnen de sector tegenover andere partijen."