Jeugdhulporganisaties voeren actie in Brugge voor meer werkingsmiddelen: "Zou jij toekomen met je loon van 14 jaar geleden?"

Ze waren met zo'n 200 actievoerders, werknemers en sympathisanten uit de bijzondere jeugdzorg. Ze vragen een indexering van hun werkingsmiddelen, iets wat al jaren niet is gebeurd. 

"De financiële middelen waarmee we moeten werken, staan steeds meer onder druk", zegt Tom Vangrysperre, adjunct-directeur van Binnenstad, een vzw die kinderen, jongeren en gezinnen in probleemsituaties begeleidt.

Allemaal hebben ze dezelfde eis: een indexering van hun werkingsmiddelen. "Dat is al niet meer gebeurd sinds 2010. Stel je voor dat je vandaag moet zien rond te komen met je loonbrief van 14 jaar geleden. Wel, dat is de realiteit voor onze jeugdzorgorganisaties. Anders gesteld: voor hetzelfde geld waar we vroeger een groot brood voor kregen, kopen we nu een klein brood."

"We proberen ook zelf oplossingen te vinden, bijvoorbeeld door een beroep te doen op overschotten van de supermarkten. Maar is dat dan het beeld dat we willen creëren voor onze jongeren, dat ze moeten opgroeien met de overschotten van een ander? Hetzelfde geldt voor kledij en ontspanningsmogelijkheden: geen pretpark meer, wel naar een speelplein. Ook investeringen in onze gebouwen worden uitgesteld."

Om hun protest kracht bij te zetten, trokken de betogers met lege winkelkarren door de Brugse straten. Symbolisch, al is het voor Femke Vlaminck van Nieuwland, een vzw die een 10-tal adolescente meisjes opvangt, tegelijk ook de realiteit.

"We moeten heel creatief zijn om onze werking draaiende te houden. We hebben een budget van 300 euro per week om onze boodschappen te doen. Daarmee moeten we 3 maaltijden per dag voorzien voor 10 jongeren en de begeleiders, maar daarmee ook poetsgerief en andere benodigdheden aankopen."

"We willen echt inzetten op gezonde, verse voeding, maar dat komt steeds meer in het gedrang. We kunnen niet anders dan teruggrijpen naar goedkopere en vaak ook minder gezonde voedingswaren. We kunnen de jongeren ook steeds minder voorzien in hun hobby’s. Daarvoor worden we hoe langer hoe meer afhankelijk van sponsoring, wat het allemaal onvoorspelbaar maakt."