Internationale media halen nieuws over België vooral uit onze Franstalige media en dat kan gevolgen hebben over het beeld van Vlaanderen en ons land in het buitenland. Dat zegt Barbara Moens, journalist bij Politico. De reden is eenvoudig: weinig buitenlandse journalisten spreken Nederlands.
Internationale pers haalt nieuws over België vooral uit Franstalige media (en dat is niet zonder gevolgen)
Elke week duikt de podcast 'Het uur van de waarheid' in de wereld van onlinebedrog, desinformatie en misleiding. Ook dit onderwerp komt uit de podcast. Alle afleveringen vind je hier.
Het Nederlands is niet bepaald een wereldtaal. Slechts een minderheid van de Europeanen kan onze taal spreken. Dat merkt ook Barbara Moens, journalist bij Politico, een nieuwsmedium dat zowel de Europese als de Amerikaanse politiek volgt.
Van haar collega’s is slechts een klein deel het Nederlands machtig. "Je hebt uiteraard de correspondenten uit Nederland. Dat zijn er zeker wel een tiental. Daarnaast heb je hier en daar nog wel een verdwaalde Europeaan die er Nederlands heeft bijgenomen tijdens de studies, maar het blijft echt maar een fractie van de mensen."
Dat heeft zo zijn impact op de berichtgeving over België en de Belgische politiek, zegt ze in 'Het uur van de waarheid' op Radio 1.
Valse clichés over racistische Vlamingen en wie is de Duitse prins die een staatsgreep beraamde?
Ogen op Brussel en de Franstalige media
"Veel van die nationale correspondenten volgen niet alleen wat de Europese Unie in Brussel doet, maar ook wat in België gebeurt." Zeker nu, in volle verkiezingstijd, wordt ons land door veel buitenlandse journalisten gevolgd. "Je merkt dat zij hun nieuws dan vooral halen uit de Franstalige media, vooral bij klassiekers als RTBF en Le Soir" weet Moens.
Dat geldt niet enkel voor Franse, Spaanse of Italiaanse correspondenten, wier talen een link met het Frans kennen. "Het is ook zo voor correspondenten uit het noorden, Centraal- en Oost-Europa, of zelfs voor Amerikanen en Britten. Dat zijn namelijk voor hen de bekende Belgische nieuwsmerken."
Het idee dat heel Vlaanderen racistisch is, wordt mij vaak al lachend gezegd
Barbara Moens, journalist bij Politico
Die Franstalige berichtgeving kan verschillen van Nederlandstalige, zegt Moens. "Hoewel de Vlaamse en Franstalige media in ons land vaak over dezelfde zaken berichten, is het zo dat dat soms vanuit een andere invalshoek is of dat met andere politici wordt gesproken. Daarbij wordt meer naar de politici uit de eigen taalgroep gegrepen."
Daarnaast verblijven de meeste internationale correspondenten in Brussel. "Vaak ook in dezelfde gemeenten rond de 'Europese bubbel'. Denk aan Elsene, Sint-Lambrechts-Woluwe…"
Ook dat heeft een impact op de voeling met Vlaanderen. Of beter: het gebrek eraan. "Sowieso is die connectie met de twee andere landsdelen er al minder, en zeker dan met een regio waarvan je de taal niet kent en waarbij er weinig culturele gelijkenissen zijn voor veel van die journalisten."
Vooroordelen
"Ik merk dat er redelijk wat vooroordelen zijn, ook tegenover Vlaanderen en het Vlaams-nationalisme", zegt Moens. "Het idee dat heel Vlaanderen racistisch is, wordt mij vaak al lachend gezegd. Maar al lachend zegt de zot de waarheid."
Die clichés hebben volgens Moens ook te maken met de complexe en zeer specifieke situatie van ons land. "We mogen niet vergeten dat België sowieso al heel ingewikkeld is op het vlak van politiek", benadrukt ze.
De zeer verschillende politieke landschappen in beide landsdelen, het verschil tussen de N-VA en Vlaams Belang in Vlaanderen… zijn maar enkele van de vele voorbeelden. "Als je dat moet gaan uitleggen aan een Pool, Italiaan of Amerikaan, dan heb je wel al wat context nodig."
Dat op dezelfde dag als de Belgische verkiezingen ook Europese verkiezingen plaatsvinden, kan volgens Moens wel eens slecht nieuws betekenen. "De Europese verkiezingen zijn voor de Europese bubbel en de journalisten hier veel belangrijker, waardoor die Belgische verkiezingen er ‘snel-snel’ zullen worden bijgenomen."
Dat resulteert in minder research, en dus minder ruimte voor die broodnodige context om de Belgische politieke context te doorgronden.
