Hassan (28) was wellicht onschuldig slachtoffer van schietpartij aan Brussels café, zijn broer getuigt: "Hij had niets met drugs te maken"

Het lijkt het trieste scenario van "verkeerd moment, verkeerde plaats". Op zondagavond openen twee mannen op een scooter het vuur op een café in de Stalingradlaan in Brussel. De 28-jarige Hassan El Bachiri uit Aalst wordt daarbij in het hoofd geraakt en overlijdt iets later aan zijn verwondingen. Ook een tweede slachtoffer wordt geraakt, hij wordt overgebracht naar het ziekenhuis. 

"Het onderzoek loopt om de exacte omstandigheden van de feiten te achterhalen", klinkt het bij het Brusselse parket. Ook vandaag wil het parket niet meer uitleg geven, maar bij een bron dicht bij het onderzoek horen we dat het wellicht om een willekeurig slachtoffer gaat. De man van 28 zou geen gerechtelijk verleden hebben en zou niets te maken hebben met het drugsmilieu. 

Wat dan wel de aanleiding vormde voor de schietpartij wordt nog volop onderzocht, al is de piste momenteel dat het een uit de hand gelopen caféruzie eerder die dag zou zijn. Maar ook daar zou het slachtoffer niets mee te maken hebben gehad. 

"Mensen denken meteen aan een afrekening, maar mijn broer had niets met het drugsmilieu te maken. Hij was een hardwerkende mens, een eerlijke jongen, hij zorgde voor zijn gezin, zijn vrouw, onze ouders", getuigt zijn broer Younes aan TV Oost. Hij had die avond met Hassan in het bewuste café afgesproken en arriveerde daar vlak na de schietpartij. 

"Ik stap uit de auto, loop naar daar. Ik zie een lint en dan zie ik een lichaam liggen", beschrijft hij. Hij beseft opeens dat het om zijn broer gaat. "Ik kijk naar de schoenen, het zijn de schoenen van mijn broer. Het is de broek van mijn broer."

Op dat moment proberen de ambulanciers hem nog te reanimeren. "Je staat machteloos. Ze reanimeren hem een kwartier, twintig minuten. Ik had hoop, maar was realistisch, omdat je weet dat hij een kogel in zijn hoofd kreeg."

In het ziekenhuis krijgt de familie de harde boodschap dat Hassan inderdaad overleden is. "Vier dokters die naar je staren, dan weet je hoe laat het is. Ik heb zelfs geen woorden nodig op dat moment. Ik ben weggestapt met mijn handen op mijn hoofd en toen besefte ik dat Hassan gestorven was. Op dat moment stort je wereld in."

"Hij zal nooit meer een teken van leven geven. Die beelden krijg je niet uit je hoofd, maar er zijn wel de herinneringen. Het was een crème van een gast, een schat van een jongen met het hart op de juiste plaats."