Albert Van Raemdonck (107) overleden, oudste man van België én oudste oud-strijder

Albert Van Raemdonck werd geboren in juli 1916, middenin de Eerste Wereldoorlog. Hij vocht mee in de Tweede Wereldoorlog, en was de oudste oud-strijder van ons land. 

Na het overlijden van zijn echtgenote in 1999 bleef Albert tot zijn 102 zelfstandig wonen in het centrum van Sint-Niklaas. Sindsdien verbleef hij in woonzorgcentrum Ennea, waar hij is overleden. 

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij een van de Belgische soldaten die de 18-daagse veldtocht meemaakte toen de Duitse bezetter in 1940 ons land veroverde. Tot zijn 100e droeg Van Raemdonck het vaandel van de Nationale Strijdersbond (NSB). 

Voor de start van de Tweede Wereldoorlog in 1940 werkte Van Raemdonck als drukker bij een drukkerij in Sint-Niklaas. Ook na de oorlog bleef hij in de grafische sector, tot hij in 1976 met pensioen ging. 

Van Raemdonck was ook actief bij muzikale gezelschappen. Meer dan 30 jaar was hij chef-klaroenblazer bij de harmonie Excelsior. Van Raemdonck was de bedenker van de naam van de Muzikale Sportkringvrienden, die bij elke thuiswedstrijd van het vroegere SK Sint-Niklaas voor de muziek zorgden.

De laatste maanden ging de gezondheid van Albert achteruit. "Albert was al enkele jaren hardhorig, maar sinds het najaar viel ook zijn geheugen weg en zag je de fiere man die hij altijd is geweest stilletjes uitdoven", zegt goede vriend Patric Gorrebeeck. "Zijn overlijden kwam voor de familie en zijn vrienden die hem regelmatig bleven bezoeken dan ook niet als een verrassing." 

"Toch is het niet fijn als je het telefoontje krijgt", zegt kleinzoon Gino Maes. "We zagen het al een hele tijd aankomen. Hij was al enkele maanden niet goed meer. Hij lag de hele tijd in zijn bed, hij kon niet meer horen, niet meer praten. Hij was wel blij als hij je zag."

"Tot op het einde konden we communiceren met gebaren. Als ik mijn duim opstak, lachte hij. Spreken kon enkel door te roepen in zijn oor. Dat was moeilijk voor hem. Hij was altijd graag aanwezig, hij volgde alles graag op. Het was enorm frustrerend voor hem dat hij niemand nog begreep. Dat zag je ook."

"Elke dag met een glimlach opstaan, was een citaat van hem. Toch was hij erg verdrietig toen mijn grootmoeder in 1999 stierf. Dat sleepte hij met zich mee. Ook zijn verhuizing naar een woonzorgcentrum, maakte hem ongelukkig."

Dat neemt niet weg dat Van Raemdonck tot zijn 102 erg zelfstandig kon leven. "Hij woonde thuis tot die leeftijd en deed zelf zijn boodschappen. Op zondag dronk hij een pintje met vrienden op de markt van Sint-Niklaas."

"Mijn grootvader was enorm spaarzaam, maar ook een levensgenieter. Hij leerde ons in de jaren 70 en 80 reizen, met trips naar Italië en Spanje. Hij is ook naar Rome geweest om de paus te zien. Hij wou altijd overal bij zijn."

"Hij was vrij streng, maar wel rechtvaardig en correct. Hij was ordelijk en hield van netheid. Rommel maakte hij meteen schoon. Hij was een voorbeeld voor deze maatschappij, hoe hij met het leven en de natuur omging. Niks op straat gooien, veel contacten onderhouden, meeleven met andere mensen."

De oudste Belg is een vrouw uit Henegouwen, in september vierde ze haar 109de verjaardag. De vrouw wil anoniem blijven.