Nieuw boek van Britse ex-premier Liz Truss bomvol gênante details: "Downing Street zat vol vlooien"

Het reilen en zeilen van Downing Street, haar laatste ontmoeting met de Queen en een duidelijke visie over de relatie tussen het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten. In haar memoires gaat de Britse ex-premier Liz Truss geen enkel onderwerp uit de weg. Al deelt ze met haar schrijven wel enkele onbedoeld grappige details over haar korte tijd als eerste minister.

Een van de meest opvallende verhalen die ze neerpent, heeft betrekking op haar voorganger Boris Johnson. Zo zou ze verschillende dagen "al krabbend" doorgebracht hebben, omdat haar ambtswoning in Downing Street vol vlooien zat. Dilyn, de hond van ex-premier Johnson, zou de schuldige zijn, schrijft ze. "De hele boel moest worden bespoten met vlooienverdelger. Ik heb een aantal weken jeuk gehad."

Dat Truss het niet echt naar haar zin had in Downing Street 10 is een understatement. Ze noemt het gebouw "geïsoleerd" en "zielloos". Volgens Truss zou het een erg slechte score krijgen op Airbnb. Al zat het feit dat er weinig meubilair stond daar waarschijnlijk wel voor iets tussen. De meubelstukken die Truss besteld had, werden pas geleverd toen ze alweer afgezwaaid was als premier.

Correspondent in het Verenigd Koninkrijk Lia van Bekhoven heeft het boek van Liz Truss al uitgelezen. "Haar memoires zijn een poging om relevant te blijven, zowel in het Verenigd Koninkrijk als internationaal", vertelt ze in De ochtend op Radio 1.

Vooral de passage over de dood van Queen Elisabeth II is Van Bekhoven bijgebleven. "Ze ontmoette de Queen toen ze net premier was. Elisabeth zou tegen haar gezegd hebben om niet te hard van stapel te lopen." Zelf zegt ze dat ze die raad niet heeft opgevolgd, maar dat ze dat beter wel had gedaan.

"2 dagen later overleed Elisabeth. Haar eerste gedachte was naar eigen zeggen: "Waarom ik? Waarom nu?" Dat vond ik heel vreemd toen ik dat las. De meeste mensen zouden onder de indruk zijn van het overlijden van de Queen, maar Truss lag vooral wakker van waar zij zelf mee zat opgezadeld."

Over de economische schade die Truss het land heeft berokkend, rept het boek met geen woord. "Ja, dat is echt vreemd", vindt Van Bekhoven. "Haar begrotingsplannen deden haar uiteindelijk de das om. Ze had enorm veel haast om het Verenigd Koninkrijk in een andere, neoliberale en conservatievere richting te duwen. Ze kondigde miljarden aan belastingverlaging voor de allerrijksten aan, zonder die bekostigd te hebben. De markten gingen daarvan steigeren, de pensioenfondsen raakten in het nauw. De Engelse bank moest ingrijpen om de boel te sussen."

Al is het volgens Truss zo niet gelopen. Ze legt de schuld bij de gevestigde orde, bij de mensen in de ambtenarij. "Door dat zo te schrijven, wil ze in het Verenigd Koninkrijk vooral een herkansing krijgen, lijkt het. Persoonlijk denk ik niet dat ze kans maakt om terug te keren als premier. Voor veel Britten is ze verleden tijd. Zelf gelooft ze er wel nog in, en ook veel hoofdredacteuren van kranten doen dat nog. Alles zal afhangen van hoe de Conservatieve Partij er na de volgende verkiezingen zal uitzien."