Helft Nederlandse en Vlaamse psychiaters kampt zelf met burn-outklachten: "Drempel om hulp te zoeken is hoog"

Kirsten Catthoor van de Vlaamse Vereniging voor Psychiatrie ziet verschillende verklaringen voor de burn-outsymptomen die heel wat psychiaters vertonen. "Het werk van psychiater is emotioneel heel belastend, dus dat kan zo dicht komen dat het beangstigend wordt. Daarnaast is er een ondercapaciteit in de sector, waardoor veel psychiaters heel veel patiënten hebben en ze soms door de bomen het bos niet meer zien, ook door de administratieve overlast."

Volgens Catthoor is er na corona een opstoot gekomen van psychische klachten die tijdens de pandemie ontstaan zijn, zoals anorexiaproblemen bij jongeren. "Die klachten zijn niet weg na corona. Bovendien werken de campagnes van de overheid om mensen aan te zetten sneller hulp te zoeken. Dat is een goede zaak, maar die komen er natuurlijk nog bij."

Nochtans is de motivatie groot in de sector. "Dat patiëntencontact doen wij net het liefste en brengt arbeidsvreugde met zich mee. Alle andere zaken - het idee dat men een patiënt niet kan doorverwijzen, het gevoel dat als men het zelf niet doet het ook niet gebeurt, de administratie, brieven, verslagen ... - leiden echt tot stress."

De ironie wil dat net voor psychiaters de drempel om psychische hulp te zoeken hoog is. "Er zijn organisaties die zich inzetten voor hulpverleners", zegt Catthoor. "Toch is de stap groot om te zetten. Psychiaters hebben vaak het idee dat ze het lijden van anderen én van zichzelf moeten dragen."

De cijfers vormen alvast een heel duidelijk signaal dat de Vlaamse Vereniging voor Psychiatrie daarmee aan de slag moet, zegt Catthoor. Volgens haar is het belangrijk dat psychiaters informeel onder elkaar spreken over hun welzijn. "En ze moeten zelf ook sneller de stap durven te zetten naar professionele hulp."