De Franse vrouw die samen met haar man 159 katten en 7 honden in haar appartement hield, zou volgens een psychiater aan het syndroom van Noah lijden. Daarbij haalt iemand bijna dwangmatig dieren in huis. “Het ontstaat altijd vanuit een emotionele nood”, vertelt klinisch psycholoog Tine Daeseleire.
Eén jaar cel met uitstel, een levenslang verbod om dieren te houden en een verbod om ooit nog actief te worden in een dierenorganisatie. Die straf legde een Franse rechter een koppel uit Nice op, nadat de politie vorig jaar 159 katten en 7 honden had aangetroffen in hun appartement.
Volgens een psychiater zou de vrouw lijden aan het Noah-syndroom, waarbij mensen te veel dieren in huis halen zonder ze te kunnen verzorgen.
Beluister: waaraan lijdt iemand die het "syndroom van Noah" heeft?
Wat is het syndroom van Noah, waarbij iemand te veel dieren in huis haalt?
“Ik zie het als een variant op verzamelwoede”, vertelt klinisch psycholoog en gedragstherapeut. Tine Daeseleire in De Wereld Vandaag op Radio 1.
“Die ontstaat altijd uit een emotionele nood: iets willen bijhouden van iemand die je dierbaar is, niet in staat zijn om iets weg te gooien. Dat kan evengoed over een betrokkenheid bij dieren gaan door ze te willen beschermen en niet op straat te laten leven.”
Mensen die eigenlijk heel ordelijk zijn, krijgen het niet meer geordend
Tine Daeseleire, klinisch psycholoog en gedragstherapeut
“Alleen: op een bepaald moment wordt het te veel en komen die mensen voor een dilemma te staan. Ze willen wel voor de dieren zorgen, maar zijn daar niet meer toe in staat. Dat is de parallel met die verzamelwoede of hoarding: mensen die eigenlijk heel ordelijk zijn, krijgen het niet meer geordend. Ze verliezen zichzelf.”
De Franse vrouw zelf ontkent trouwens dat ze lijdt aan het syndroom van Noah. Niet onlogisch, zegt Daeseleire. “Verzamelwoede komt voor bij anderhalve procent van de bevolking. Vaak beseft die groep niet hoe groot het probleem is. Dat gebeurt pas wanneer de gevolgen duidelijk worden, omdat buren klagen of mensen iets opmerken.”
Leren rouwen
Het goede nieuws: wie het syndroom heeft, kan zich wel laten behandelen. “Al is daar wel externe hulp voor nodig. In de eerste plaats psychologische hulp, om te leren omgaan met die emoties om ergens afstand van te nemen. Al heb je ook gewoon iemand nodig die mee komt opruimen.”
Ook daarna blijft er nood aan verdere begeleiding. “Het is een beetje leren rouwen”, vat Daeseleire samen. “Hoe creëer ik afstand, hoe neem ik afscheid? Dat zal bij die dieren ook niet gemakkelijk zijn geweest. Maar als je er echt om geeft, besef je dat je ze uiteraard had moeten laten verzorgen.”
