Staking van onbepaalde duur weegt ook door voor familie van gedetineerden: "Het moet menselijk blijven"

Sinds maandag 22 uur is er een staking van onbepaalde duur aan de gang in de Belgische gevangenissen. De 3 grote vakbonden riepen op tot de actie nadat het overleg met minister van Justitie Paul Van Tigchelt (Open VLD) over de overbevolking en het personeelstekort vorige week op niets was uitgedraaid. Later vandaag is er nieuw overleg gepland.

Door de staking is er in de gevangenissen veel minder bezoek mogelijk dan anders. Soms wordt het zelfs helemaal opgeschort. De gedetineerden moeten in veel gevallen ook gewoon in hun cel blijven, zelfs een korte wandeling zit er vaak niet in. Emma* hoopt dat er binnenkort een einde komt aan de staking. Haar vriend zit in de gevangenis van Beveren.

Vooral het wegvallen van het bezoek valt haar zwaar. Het is niet voor het eerst dat ze hem niet kan bezoeken door een gevangenisstaking, maar dat die nu "voor onbepaalde duur" blijft duren, maakt het voor haar niet gemakkelijk. "Ik hoop dat ze snel een oplossing gaan vinden", vertelt ze. "Die onzekerheid maakt het echt zwaar. Frustrerend dat ik niet weet wanneer we elkaar gaan terugzien."

Emma is trouwens zwanger van haar eerste kind met haar vriend die in de cel zit. Normaal bezoekt ze hem 3 à 4 keer in de week. "Ik vind dat belangrijk", zegt ze daarover. "Je bent bang dat je uit elkaar gaat groeien. Elkaar eens goed kunnen vastpakken is meer dan genoeg, maar als ook dat wegvalt, is dat wel heel heftig."

Ze kan hem wel bellen, "maar dat is heel duur". "Wij worden nu ook gestraft", gaat ze voort. "Ik begrijp dat er overbevolking is, maar die staking alleen gaat dat niet oplossen." Ze snapt dat haar vriend en de andere gedetineerden niet onschuldig in de cel zitten, "maar je moet wel menselijk zijn". "Als je 24 uur op 24 uur op een muur moet kijken, dat is heel frustrerend."