Bassirou Diomaye Faye legt eed af als president van Senegal: de verwachtingen zijn groot

Amper een tweetal weken vóór de verkiezingen was Bassirou Diomaye Faye vrijgelaten uit de gevangenis. Zijn partij PASTEF had hem aangeduid als presidentskandidaat nadat was gebleken dat partijleider Ousmane Sonko zelf géén kandidaat kon zijn, omdat hij al was veroordeeld. Sonko sprak daarop zijn steun voor Faye uit.

Op 24 maart won Faye overtuigend de presidentsverkiezingen van oud-premier Amadou Ba, de kandidaat van intussen ex-president Macky Sall. Zijn zege wordt beschouwd als een overwinning van de democratie in Senegal, dat in Afrika geldt als voorbeeld van een stabiele democratie.

De campagne van Bassirou Diomaye Faye draaide rond beloftes om komaf te maken met corruptie en de natuurlijke rijkdommen van Senegal beter te beheren. Met name de jongeren in het arme Senegal verwachten dat de nieuwe president iets zal doen aan de torenhoge werkloosheid die velen van hen ertoe aanzet om te emigreren naar het buitenland.

Faye beschouwt zichzelf als linkse panafrikanist. Het panafrikanisme zegt dat de Afrikaanse landen constructies van de koloniale mogendheden zijn en vindt dat alle Afrikaanse landen samen hun belangen in de wereld moeten verdedigen.

Hij is ook een bewonderaar van de Amerikaanse oud-president Barack Obama en de Zuid-Afrikaanse onafhankelijkheidsstrijder en oud-president Nelson Mandela. "Onder mijn leiding zal Senegal een land van hoop zijn, een vredig land met een onafhankelijke justitie en een versterkte democratie", zei de nieuwe president na zijn eedaflegging.

Hij volgt de 62-jarige Macky Sall op, die 12 jaar lang nauwe banden onderhield met Frankrijk, de voormalige kolonisator. Voor veel Senegalese jongeren heeft Frankrijk daarbij vooral zichzelf verrijkt.

Het is nog maar de vraag in hoeverre de nieuwe president de hoge verwachtingen van zijn jonge aanhangers zal kunnen inlossen. Het is niet de eerste keer dat een Senegalese oppositieleider de verkiezingen wint en achteraf vervalt in de machtskwalen van corruptie en zelfbehoud.

In 2000 won toenmalig oppositieleider Abdoulaye Wade de presidentsverkiezingen, waardoor er een eind kwam aan het decennialange bestuur van de Parti Socialiste van Léopold Senghor en Abdou Diouf. De jongeren die zich achter Wade hadden geschaard, werden al gauw ontgoocheld: de president bleek zich te verliezen in prestigeprojecten als het Monument van de Afrikaanse Renaissance, terwijl de meerderheid van de bevolking straatarm bleef.

In 2012 was Macky Sall de kandidaat van de hoop, toen hij de inmiddels stokoude Abdoulaye Wade versloeg. Onder hem zouden de voedselprijzen en de armoede dalen, maar ook dat bleek een illusie. Sall bleek ook wel erg gehecht aan de macht te zijn: oppositieleider Ousmane Sonko werd veroordeeld tot 2 jaar cel en 2 maanden geleden stelde hij de presidentsverkiezingen nog uit, tot groot ongenoegen van veel Senegalezen. Maar het Grondwettelijk Hof floot Sall dus terug.

Afwachten of kersvers president Bassirou Diomaye Faye wel de beloofde trendbreuk zal kunnen waarmaken.