Pasen in 2024: "Wij gaan nog altijd met de hele familie naar de ochtendmis maar het is vooral een feest van gezellig samenzijn"

"Pasen is voor ons gezellig bij familie op bezoek gaan", zegt de jonge Kwinten. "We gaan 's ochtends ook altijd allemaal samen naar de mis. Daar begint de dag mee, daarna eten we en ook de rest van de dag brengen we gezellig samen door."

"Ik ga altijd naar mijn grootouders en ook naar de grootouders van mijn vriend", zegt een meisje dat in de Minderbroedersstraat passeert. "Dat wordt verwacht maar is ook wel gezellig. Ik hoop ook altijd op mooi weer want dat hoort er een beetje bij. Pasen valt samen met het begin van de lente en staat ook voor blijheid en vrolijkheid. Voor mij is het vooral een gezellige dag met mijn familie. Iets gelovigs verbind ik er niet aan."

"Voor mij is het een moment om de tijd stop te zetten", zegt een oudere vrouw.  "Anders hollen we onszelf voorbij. Het is een moment om tot rust te komen en wat meer na te denken over de dingen."

"Ik ben heel katholiek opgevoed, elke week naar de mis en zo", zegt een vrouw die met haar vriendin op stap is in Hasselt. "Maar een twintigtal jaren geleden is dat toch wat verminderd. Mijn man was Nederlander en voor hem had Pasen minder betekenis. Hij vierde het vooral voor mij."

"Ik besef nog wel dat het Witte Donderdag is, de dag van het Laatste avondmaal van Jezus met zijn apostelen. En op Goede Vrijdag zal ik 's namiddags altijd even stilstaan bij de betekenis van die dag, de dood van Jezus aan het kruis. Zaterdag heeft voor mij minder betekenis. Pasen wel weer, maar ik zorg niet voor paaseitjes. Dat is de taak van de ouders, vind ik."

"Wij gingen 's ochtends als kind altijd samen met het hele gezin naar de mis. Als we dan terugkwamen, had de paashaas eitjes verstopt", zegt een oudere man. "Dat was altijd heel leuk want we woonden op een boerderij, dus er waren veel plaatsen om eitjes te verbergen. Soms waren die al gesmolten, want het was vaak al heel mooi weer op Pasen."

"Wat ik ook nog weet, is dat er palmtakjes aan de akkers in de grond werden gestoken", gaat de man verder. "Daarmee werd door de landbouwers een vruchtbaar jaar afgedwongen. Het zijn mooie herinneringen en mooie tradities."

"En dan was er het verhaal van de klokken. Die stopten met luiden op Goede Vrijdag. Ook op "stille zaterdag" hoorde je ze niet. Volwassenen vertelden de kinderen dan dat de klokken naar Rome waren om eitjes te halen. Op zondag hoorde je ze dan wel weer. En waren er ook eitjes. Dat zorgde echt voor een feestelijk gevoel", besluit de man. 

In de Minderbroederskerk in Hasselt zijn het drukke dagen voor de 9 priesters die er nog wonen, allemaal tussen de 80 en 100 jaar oud. "Er zijn meer eucharistievieringen en we merken dat er dan mensen naar onze kerk komen die we anders niet zien. Op zaterdag en zondag samen zijn dat toch zo'n 500 mensen."

"Biechten gebeurt ook nog altijd", zegt pater Piet van de Minderbroeders. "We hebben twee biechtstoelen in de kerk die nog gebruikt worden. En twee van onze paters zijn nog altijd biechtvader. Wie wil biechten belt aan de biechtstoel en ik moet zeggen dat de belletjes vandaag toch al verschillende keren zijn gegaan."

"Zelf proberen we in alle eucharistieveringen ook zoveel mogelijk zelf aanwezig te zijn", gaat pater Piet verder. "En de kerk is natuurlijk ook mooi versierd. Van donderdag tot zondag, iedere dag anders, aangepast aan de betekenis van de dag. Op Goede Vrijdag, de dag dat Jezus stierf aan het kruis, is de versiering heel sober. Maar op Pasen mag het dan weer wat meer zijn."