Stoer of tenenkrommend? Elke Fransman heeft wel een mening over de bolle biceps van boksende Macron

De 2 foto's van de boksende Macron belandden eerder deze week op de Instagrampagina van Soazig de la Moissonnière, de officiële fotografe van de Franse president. Ze tonen Macron in zwartwit, in een T-shirt en met bokshandschoenen aan, die met geklemde kaken enkele meppen geeft op een bokszak. Van Macron was al eerder bekend dat hij zich wel eens durft uit te leven met boksen.

Al snel doken de theorieën op, op sociale media, in tv-programma's en in kranten. Dat het een weinig verholen boodschap zou zijn aan zijn geopolitieke tegenstanders, om Russisch president Poetin niet te noemen, dat niet met hem te sollen valt. 

De timing van de foto's geeft die interpretatie een duwtje in de rug: amper enkele dagen eerder had Macron geopperd om misschien grondtroepen te sturen naar Oekraïne. En het is in elk geval beeldtaal van een stoere, mannelijke leider die herkenbaar kan zijn voor Russische ontvangers. Wie herinnert zich niet de beelden van Poetin in judokimono of in blote bast op een paard?

"Ik weet niet of ze geretoucheerd zijn of niet, en dat maakt niet uit", reageert Frans historicus Eric Anceau op X. "Maar wat ik wel weet, is dat ze deel uitmaken van het neopopulistische virilisme waar bepaalde leiders tegenwoordig dol op zijn, te beginnen met de meester van het genre (tot dusver), Vladimir Poetin."

"Hij lijkt vastberadener dan ooit", vinden ze bij vrouwenblad Femme Actuelle, terwijl de krant Libération spreekt van een "verbijsterende communicatiekeuze". France Info laat er 2 politieke communicatie-experten op los, die stellen dat de beeldtaal heel bewust gekozen is "in een context van oorlog". De ene ziet stoere standvastigheid, de andere roekeloosheid.

"Na de verklaringen van Macron zijn de Fransen ongerust", zegt communicatie-experte Émilie Zapalski. "Dan is dit een vorm van opbod of escalatie in de communicatie tegenover Poetin. Het is een beetje onbehouwen als je weet in wat voor tijd we leven. Hij speelt hier een rol. Maar het is geen spel, het is oorlog.

Het groene parlementslid Sandrine Rousseau, die zich ook profileert als feministe, spreekt van een "overdosis aan viriliteit". "Wat een politieke ellende, wat een nederlaag voor het progressivisme, wat een armoede in de politiek communicatie", schrijft ze.

En dan was er nog de vraag die Anceau hierboven al opwierp: of de foto's geretoucheerd zijn? Want springen zijn biceps er niet heel fors uit? Vooralsnog is daar geen bewijs voor, maar op sociale media amuseren gebruikers zich in elk geval rot met vergelijkingen met eerdere foto's. 

Wat er ook van zij, dat Macron sterk speelt met beeldtaal, in navolging van voormalig Amerikaans president Barack Obama, is een publiek geheim. De ene keer toont hij zich met openstaand hemd en weelderig borsthaar, de andere keer ongeschoren, in hoodie of T-shirt. En het werkt: telkens is hij het middelpunt van de aandacht. Misschien moeten we er niet meer achter zoeken dan dat?