Een dertigtal actievoerders van Actiegroep Recht op Ondersteuning van mensen met een handicap hebben in Hasselt een uur lang aangeschoven voor de gesloten loketten van het Vlaams Agentschap voor Personen met een Handicap (VAPH). Zo wilden ze de lange wachtlijsten voor de persoonlijke budgetten voor zorg en ondersteuning visualiseren. De actievoerders hielden een ketting vast, omdat wachten op zo'n budget hen in het dagelijkse leven gijzelt.
Actiegroep Recht op Ondersteuning klaagt lange wachtlijsten voor persoonlijke budgetten voor mensen met beperking aan in Hasselt: "We hangen aan de ketting"
Cedric Van den Langenbergh
Gepubliceerd:
"De Vlaamse regering moet dringend geld vrijmaken voor ondersteuningsbudgetten. Enkel zo voorkom je dat het recht op ondersteuning een holle belofte blijft", vat woordvoerder Karen (36) samen. Zelf staat ze al 14 jaar op de wachtlijst voor een budget. "Wij hangen aan de ketting. We zitten vast en kunnen niet verder met ons leven."
Voor Karen betekent dat concreet dat ze veel zelfstandigheid verliest. "Ik kan daardoor niet gaan werken, op reis gaan of hobby's beoefenen op de momenten die ik wil. Je bent erg afhankelijk van hulp uit je omgeving of van vrijwilligers. Dat wil je niet. Je wil zelf kunnen beslissen wanneer je wat doet."
Hoe zit dat net, die persoonlijke budgetten op maat?
Als persoon met een erkende handicap kan je een budget aanvragen dat je moet helpen bij het vinden van ondersteuning en zorg. Daarvoor moet je zijn bij het VAPH . Volwassenen hebben recht op een persoonsvolgend budget. Kinderen en jongeren maken aanspraak op een persoonlijk assistentiebudget. Die zijn op maat van ieders ondersteuningsnood.
Hoe snel je een budget krijgt, hangt af van in welke prioriteitengroep je ingedeeld wordt. Die beslissing ligt bij de Vlaamse Toeleidingscommissie. Ze bekijkt wat voor impact het uitblijven van een budget heeft op het netwerk en het functioneren van de persoon met een handicap. Ook wordt rekening gehouden met de kloof tussen de ondersteuning die je krijgt en welke je nodig hebt. Er zijn 3 groepen van 1 (meest dringende) tot 3 (minst dringende).
Nog 5 à 6 jaar wachten
"Het is de verantwoordelijkheid van de overheid om iedereen een kans te geven deel te nemen aan het maatschappelijk leven", vult Marleen Billen (61) aan. Zij staat al 12 jaar op de wachtlijst. "Ik zit zelf in groep 2. Het kan nog steeds zeer lang duren voor ik een budget krijg. Ik schat zelf 5 à 6 jaar. Dan zit ik al ruim boven mijn pensioenleeftijd."
Marleen verloor ook haar job door een gebrek aan steun. "Ik deed het enorm graag, maar moest het opgeven. Mijn werkgever en ik vonden dat zeer spijtig. In het dagelijkse leven heb ik het zeer moeilijk met plannen en organiseren. Als ik meer hulp en assistentie kan betalen, wordt mijn leven veel draaglijker. Nu moet ik roeien met de riemen die ik heb."
3.126 Limburgers op de wachtlijst
Volgens de actiegroep wachten momenteel 20.000 kinderen, jongeren en volwassenen met een handicap op een budget voor ondersteuning. De actiegroep klaagt ook aan dat in de Vlaamse begroting voor 2024 geen middelen zouden voorzien zijn om dat op te lossen.
Uit een parlementaire vraag van oppositiepartij Groen blijkt dat het voor Limburg om 3.126 mensen gaat. 45 mensen daarvan zijn ingedeeld in prioriteitengroep 1. Prioriteitengroep 2 telt 1.212 Limburgers. 1.869 mensen uit Limburg vallen in prioriteitengroep 3.
"Vooral voor de mensen in de prioriteitengroepen 2 en 3 ziet het er uitzichtloos uit", zegt Dirk Opsteyn van Groen. " De mensen in Prior 2 zagen de wachttijd oplopen van 3,5 jaar tot bijna 7 jaar. Mensen in Prior 3 moeten meer dan 20 jaar wachten. Nochtans hebben ook zij elke dag hulp nodig."
"Mensen uit groep 2 krijgen soms slechts de helft van hun budget", vult Karen van de actiegroep aan. "Zodra je erkend bent, zou iedereen binnen redelijke termijn zijn budget moeten krijgen. Voor mensen in groep 3 bedraagt de wachttijd zogezegd 20 jaar, maar ik heb al verhalen gehoord van mensen die er al langer opstaan. Die onzekerheid vreet aan je. "
De actiegroep hoopt dan ook dat de regering budget vrijmaakt. "Alle sociale vraagstukken verdienen aandacht, maar mensen met een beperking ook. De geleverde inspanningen volstaan niet. Er wordt te veel gefocust op groep 1", besluit Karen.
Regionaal nieuws uit Limburg
Gepubliceerd:
