Het is dag op dag 40 jaar geleden dat een gasexplosie in de mijn van Eisden (Maasmechelen) het leven kostte aan 7 mijnwerkers. In Eisden wordt daarom vanavond een sobere herdenkingsplechtigheid gehouden, want bij de nabestaanden van de slachtoffers én oud-mijnwerkers is de ramp nog lang niet vergeten. "Ik heb er nog steeds nachtmerries over", vertelt Pietro De Gaetani.
Exact 40 jaar geleden werd Eisden getroffen door mijnramp: "Het ligt nog steeds gevoelig bij de nabestaanden"
Donderdag 8 maart 1984: de dag dat de provincie Limburg werd getroffen door wat later de laatste grote mijnramp zou worden genoemd. Een opstapeling van gassen - 700 meter diep - in de mijn van Eisden leidt tot een dodelijke explosie, die uiteindelijk het leven kost aan 7 mensen: Alfons Thijs (36), Mustafa Cansev (28), Hypoliet Dreesen (43), Necdet Er (24), Marino Fumurola (30), Ferudu Özdil (27) en Ismet Tas (29).
Het incident maakte destijds opnieuw pijnlijk duidelijk dat de veiligheid in de mijnen gebrekkig was. En ondanks een bezoek van koning Boudewijn en premier Wilfried Martens (CD&V) - twee dagen na de ramp - blijft de verontwaardiging onder de mijnwerkers en hun families in Limburg enorm groot.
Een vonk van een polshorloge zou al genoeg zijn voor explosie
Pietro De Gaetani, inspecteur bij de veiligheidsdienst van de mijn in Eisden
De omvang en de gevolgen van de mijnontploffing waren dan ook snel duidelijk. "We hadden eerst nog het vermoeden dat er met springstoffen werd gewerkt in de mijn", vertelt Pietro De Gaetani, die toen inspecteur was bij de veiligheidsdienst van de mijn. "Maar al snel bleek dat er meer aan de hand was. Ik kreeg het bevel van de hoofdinspecteur om de reddingsbrigade te bellen, omdat er een ontploffing was."
Wat er daarna gebeurde, leidt bij De Gaetani nog steeds tot nachtmerries. "Er werden meteen 2 reddingsploegen ingezet, 1 man kon zichzelf nog redden, voor de rest was het helaas te laat. We hebben toen ook versterking gekregen van de reddingsbrigades van de mijnen van Waterschei en Winterslag in Genk. Zij hebben geholpen bij het plaatsen van luchtkokers en telefoonlijnen. Voor de 7 slachtoffers kwam alle hulp te laat."
Door een defecte stroomkast was de ventilatie uitgevallen en stapelde het gevaarlijke gas zich op. "Een ideale combinatie van gas en lucht én tijd zou al genoeg geweest zijn", volgens De Gaetani. "Voeg daar nog een kleine vonk aan toe en je hebt een explosie. Een vonk van de batterij van een polshorloge kan dan al een grote ontploffing veroorzaken."
De ramp ligt nog altijd gevoelig, ook bij de Turkse gemeenschap
De omgekomen mijnwerkers van Turkse afkomst werden in hun vaderland begraven. "Maar het drama leeft nog steeds bij de Turkse gemeenschap in Limburg", benadrukt Eren Dökmeci, gemeenteraadslid van CD&V en ondervoorzitter van de Turkse moskee van Maasmechelen. "We zijn dan ook heel blij met het initiatief van verschillende organisaties om een plechtigheid te organiseren. De moskee gaat ook een lezing organiseren voor het vrijdaggebed. Bij de nabestaanden van de slachtoffers ligt het nog heel gevoelig natuurlijk. Daarom blijft het belangrijk dat we ook 40 jaar later de ramp samen herdenken."
Eerbetoon aan de slachtoffers
Om de tragische gebeurtenis te herdenken, houden Tuinwijk2020, de Stichting Erfgoed Eisden en de Mijnwerkers-Brancardiers vanavond een sobere plechtigheid. Eerst vindt er een herdenking plaats rond 18.30 uur in zaal Casino waarbij een VRT-reportage over de ramp wordt getoond. Daarna - rond 19.00 uur - volgt er een eerbetoon met een kransneerlegging voor de slachtoffers op het Kerkplein aan het monument De Putmannen.
Regionaal nieuws uit Limburg

