Grenspark Kempenbroek wil edelherten gaan tellen: "Onduidelijk met hoeveel ze zijn en waar ze vandaan komen" 

Hoe het zit met de edelherten is vooral onduidelijk doordat de dieren langs beide kanten van de grens gezien worden. Het Grenspark Kempenbroek strekt zich uit over 25.000 hectaren in het noordoosten van Limburg en het zuiden van Nederland. 

"Het is niet duidelijk of ze zich over de grens bewegen of dat het om verschillende groepen gaat", legt Erwin Christis van Grenspark Kempenbroek uit. "Ook is niet duidelijk vanwaar de dieren komen. Ze kunnen ooit ontsnapt zijn bij hertenkwekers in de buurt. Anderen denken aan vrijgelaten dieren, maar daar is geen bewijs voor."

Die onduidelijkheid over de grootte, de samenstelling en de oorsprong van de populatie zorgt ervoor dat het voorlopig moeilijk is om een effectief en grensoverschrijdend beheersplan voor de dieren uit te werken. 

Het beheren van de dieren beperkt zich momenteel tot ingrijpen bij te veel landbouwschade. "Hun leefgebied is een mix van bossen, akkers en natuurgebieden. De herten zien natuurlijk het verschil niet en eten ook op de maïsakkers. Dat is economische schade die we willen voorkomen." 

Daarom schieten wildbeheereenheden af en toe enkele dieren dood. "Zo schrik je de dieren af en maak je duidelijk dat ze op die plekken niet welkom zijn. Mocht de populatie groeien, zullen we ze intensiever gaan beheren zodat de draagkracht van het gebied niet in gevaar komt. Je beperkt zo ook de kans op schade aan landbouwgewassen en op verkeersongevallen." 

Vlaams minister van Omgeving Zuhal Demir (N-VA) wil al langer een plan van aanpak voor het edelhert, maar dat ligt nu stil, net door de landbouwschade. "Aan de tafel zitten de gemeenten, de landbouw- en natuursector en de jagers. In deze gevoelige tijden loopt dat moeilijk, maar constructief", erkent Christis.  

De pauze in het overleg komt door onenigheid over de vergoeding voor de landbouwschade door de herten. "Dat proces verloopt complex en vraagt veel administratie. Er is de minister gevraagd om het te vereenvoudigen. Tot dat gestroomlijnd is, gaat het overleg niet verder", zegt Christis nog.  

En wat met die andere beroemde inwoner van Noord-Limburg, de wolf? "Op dit moment heb ik niet het gevoel dat de hertenpopulatie wolven aantrekt", vertelt Christis. "De wolf gaat eerder voor everzwijnen en reeën."

Het zijn volgens Christis ook maar verre buren. "De edelherten zitten eerder aan de rand van het leefgebied van de wolf. De kans is dus eerder klein dat ze elkaar tegenkomen, maar het valt natuurlijk niet uit te sluiten."