Dag op dag 20 jaar geleden begon in Aarlen de rechtszaak tegen seriemoordenaar Marc Dutroux en zijn handlangers. Een dag die in het geheugen gegrift staat van Paul Marchal. Zijn dochter An was één van de slachtoffers van Dutroux. Daarom startte Marchal de vzw AN, die slachtoffers begeleidt. "Want wij werden toen volledig aan ons lot overgelaten", vindt Marchal.
Exact 20 jaar geleden startte proces-Dutroux: "Geef slachtoffers meer rechten dan verdachten"
Cedric Van den Langenbergh
Gepubliceerd:
20 jaar na de eerste procesdag in de rechtszaak tegen Marc Dutroux is er immens veel veranderd, ook op het vlak van slachtofferbegeleiding. Daar heeft ook Paul Marchal jarenlang voor geijverd. Zijn dochter An werd, samen met Eefje Lambrecks, ontvoerd op 23 augustus 1995 in Oostende. Een jaar later werden hun lichamen teruggevonden in Charleroi. Marchal richtte daarna de vzw AN op, die zich specialiseert in slachtofferbegeleiding.
"Ze hebben ons destijds eigenlijk helemaal in de kou laten staan", vat Marchal het samen als hem gevraagd wordt naar zijn eigen ervaring met slachtofferhulp. "We kregen gewoon géén hulp. Eens de zaak helemaal afgerond was, hebben we zélf besloten om slachtoffers te gaan helpen. Dat is gelukt. Dankzij de hulp van heel veel mensen natuurlijk."
Waarover ging de zaak-Dutroux ook al weer?
Op 13 augustus 1996 daverde ons land op zijn grondvesten door de arrestatie van Marc Dutroux, een klusjesman uit Marcinelle bij Charleroi. Hij werd veroordeeld voor een hoop gruwelijke daden: ontvoering, gijzeling en verkrachting van zes jonge meisjes: Julie, Mélissa, An, Eefje, Sabine en Laetitia. Vier van hen vermoordde hij ook. Dutroux krijgt levenslang en zit nog steeds in de cel.
Hij werd in 1989 al eens veroordeeld voor ontvoering en verkrachting. Hij zat daarvoor drie jaar in de cel. Dat hij opnieuw kon toeslaan na zijn veroordeling zorgt voor veel woede bij de bevolking. Tijdens een grote witte mars op 20 oktober 1996 in Brussel worden veranderingen geëist.
Zelf opsporingsaffiches laten drukken en betalen
Door de algemene verontwaardiging is er heel wat veranderd: "Vandaag kan je een kopie van je aangifte laten maken. Vroeger kon dat niet. Ik raad iedereen dan aan om dat altijd te doen", aldus Marchal. "Dan staat het vast dat je de aangifte hebt gedaan, en moet de machine beginnen te werken."
"Wat verdwijningen betreft, moest je vroeger zelf opsporingsaffiches laten drukken en draaide je ook zelf op voor de kosten", gaat hij verder. "Nu levert Child Focus daar heel goed werk. Er is de Cel Vermiste Personen en ook in justitiehuizen worden slachtoffers nu veel beter begeleid. DNA-onderzoeken staan op dit moment veel verder, en worden ook vaker uitgevoerd."
"20 jaar geleden startte de zaak Dutroux en dat veranderde veel", zegt Hasselaar Paul Marchal
"Slachtoffers moeten blijven roepen en tieren"
Toch ziet Marchal nog ruimte voor verbetering. "Vermeende daders hebben nog altijd meer rechten dan slachtoffers", vindt hij. "Dat moet veranderen. Slachtoffers moeten mondig blijven. Als slachtoffer mag je fouten maken, maar je moet ook heel hard blijven roepen en tieren. Zorg ervoor dat je je gelijk haalt, want je bent - zonder dat je daarom hebt gevraagd - een slachtoffer geworden. De daders kiezen er zelf voor."
Marchal raadt alle slachtoffers aan om nooit te wachten met het doen van een aangifte: "Op zich is het nooit te laat om het te melden, maar je zit natuurlijk wel met het gegeven dat feiten kunnen verjaren. Bij ons zijn mensen van 70 tot 80 jaar oud komen aankloppen om te vertellen dat ze als kind misbruikt werden. Zij hebben nooit aangifte durven doen of wisten niet hoe dat moest. Ook dat kan vandaag nog veel beter."
Regionaal nieuws uit Limburg
Gepubliceerd:
