Was er wel een mes? Pieter Aerts stierf bijna 5 jaar geleden door politiekogel, maar ouders blijven tot vandaag in het ongewisse over exacte omstandigheden

"Pieter was een oprechte kerel, vriendelijk voor iedereen." De ouders van Pieter Aerts schetsen hun zoon als iemand die graag gezien was, maar ook als iemand die het niet altijd gemakkelijk had. Hij leed aan psychoses en was daarvoor in behandeling. 

Op 9 juli 2019 loopt het helemaal mis. "We hadden al enkele dagen niets van Pieter gehoord", herinnert zijn moeder zich in "Terzake". "We werden echt wel ongerust, we hadden ook zelf geen sleutel. Ik heb de politie gebeld en gevraagd of iemand kon gaan kijken." 

Anderhalf uur na dat telefoontje krijgen ze het nieuws dat geen enkele ouder ooit wil krijgen: uw zoon is overleden. "Ge vraagt hulp en dan flink anderhalf uur later staan ze met die boodschap. Hij was gedood. Hij is niet meer. Zo kort was het. Daar sta je dan."

In de eerste berichten klinkt het dat hij de conciërge van het gebouw aangevallen zou hebben met een mes, waarop de politie het vuur geopend heeft.

"Voor ons is Pieter een slachtoffer. Hij werd onmiddellijk als dader naar voren gebracht. (...) En hij werd ook als zwaar psychisch gedetecteerd. Plots stonden gewoon alle kanonnen op Pieter gericht. Dat was onaanvaardbaar. We hadden er geen woorden voor, konden er ook niet tegen ingaan. We wisten van niks."

Eigenlijk - zo is het gevoel van de ouders - is dat bijna 5 jaar later nog altijd zo. Verdriet en leed zijn overgeslagen naar boosheid, vertelt de vader van Pieter. "Die boosheid groeit, boosheid om wat Pieter aangedaan is." Want heel wat vragen blijven open. Wat is nu eigenlijk gebeurd? Was het inderdaad een onvermijdelijk schot en dus mogelijk zelfverdediging, zoals de agenten verklaren? Of gaat het over buitensporig politiegeweld, zoals de ouders het zien? 

De eerste en misschien wel belangrijkste vraag: was er wel een mes? 

"Pieter zou iets vast gehad hebben en dat werd door de agent vertaald als een mes. Daarmee zou hij tot twee keer toe het hoofd van de conciërge geraakt hebben. Ze riepen: "Mes, mes" en dan riep een andere agente: "Schieten godverdomme"." Nadien blijken de verwondingen van de conciërge geen steekwonden en een mes wordt niet gevonden in het appartement. 

Wanneer hebben de agenten geschoten? Volgens de ouders is sprake van een schot door de deur en hebben de agenten geen vijf keer geschoten (zoals ze beweren in hun verklaringen), maar acht keer. "Dat een agent door een gesloten deur schiet, wordt niet in vraag gesteld. Door al deze ongerijmdheden stellen we grote vragen bij het onderzoek."

"Politieprotocollen zijn niet nageleefd. Verslagen van een aangestelde wapendeskundige druisen in tegen de inhoud van het strafdossier. Een schot door de deur dat niet bevestigd is door de speurders. Bovendien zijn er heel wat tegenstrijdigheden in de verklaringen die de agenten aflegden."

"We hebben het gevoel dat politie principieel onschendbaar is in onze rechtstaat", klinkt het op een persconferentie die de familie vandaag ook gehouden heeft om de zaak onder de aandacht te brengen. 

Voor het parket hoefden de vier agenten immers niet voor de rechter te komen. In januari 2022 vroeg het aan de raadkamer de buitenvervolgingstelling. De ouders gingen daar tegenin en vroegen bijkomend onderzoek. Daardoor is het tot op de dag van vandaag - bijna 5 jaar na de feiten - niet duidelijk of iemand zich voor de rechter zal moeten verantwoorden voor de dood van Pieter.

De conclusie van de ouders: het onderzoek gaat te traag en is niet zorgvuldig. 

"Wij willen weten onder welke omstandigheden en op welke manier onze zoon aan zijn einde gekomen is", zuchten ze. Ook financieel zijn het voor hen geen gemakkelijke jaren geweest. "We zijn 4,5 jaar ver en we geven er gemiddeld 10.000 euro per jaar aan uit. Onze spaarpot is ook eindig."

"De manier waarop ze hun actie gedaan hebben, is moordend. De manier waarop ze geschoten hebben, is gruwelijk. De manier waarop ze sommige schoten verzwegen hebben, is laf", besluiten ze.

We contacteerden ook de politie van Antwerpen over dit dossier. In een lopend onderzoek kunnen en mogen zij natuurlijk niet veel zeggen. "Wij leven mee met het leed van de ouders. Het verlies van een kind, in welke omstandigheden ook, is verschrikkelijk. Vermits het gerechtelijk onderzoek nog loopt, kunnen wij inhoudelijk echter niet ingaan op deze zaak. Uiteraard verleent politiezone Antwerpen volop haar medewerking aan dit onderzoek."

"We begrijpen dat de situatie voor de familie op dit moment niet evident is. Het gaat uiteraard om zeer ernstige feiten, waarvoor destijds ook meteen een onderzoeksrechter werd aangesteld die op onafhankelijke wijze het onderzoek voert. Tijdens het onderzoek werd een beroep gedaan op verschillende deskundigen die elk vanuit hun expertise de feiten hebben bekeken, maar dat heeft er ook toe geleid dat het onderzoek langer duurt dan gemiddeld", laat ook het parket van Antwerpen weten.

"Op dit moment loopt het onderzoek ook nog door extra gevraagd onderzoek. Pas als het onderzoek uiteindelijk is afgerond, zullen wij als Openbaar Ministerie een standpunt kunnen innemen. Het is belangrijk dat alle elementen op tafel liggen, zodat we in eer en geweten een vordering kunnen nemen.