Louis (7) treedt in voetsporen overleden vader en mag school slopen dankzij "De droomfabriek"

Vorige week lanceerde Louis (7) uit Oostkamp een opvallende oproep in "De droomfabriek". "Welk gebouw mag ik komen afbreken", vroeg hij aan kijkend Vlaanderen. Want daar droomde hij van, een écht gebouw slopen. Mét sloopkogel als het even kan.

"Ik wist al lang dat dat zijn droom was", vertelt mama Lieselot in gesprek met VRT NWS. "Het is iets dat hij anders met zijn papa zou gedaan hebben, maar dat kan niet meer", licht ze de reden toe waarom ze Louis inschreef voor het televisieprogramma. Papa Sander was aannemer, hij overleed drie jaar geleden aan de gevolgen van een hersentumor.

De oproep viel niet in dovemansoren. Er kwamen heel wat reacties binnen en afgelopen dinsdag mocht Louis mee met kraanbestuurder Nico om een oud schoolgebouw in Ninove met de grond gelijk te maken.

Het leukste moment van de afbraakwerken vond Louis de schoorsteen neerhalen met de sloopkogel. "Al was ik wel bang dat die op ons zou vallen", geeft hij achteraf toe. "Maar de man die mee in de kraan zat, wist gelukkig heel goed waar hij moest slaan met de kogel."

In de reportage is ook te zien dat Louis geen twee keer moest nadenken voor hij besloot een raam te breken door er een baksteen doorheen te gooien. Maar mama Lieselot mag op beide oren slapen: "Ik ga thuis niks afbreken en ook geen bakstenen door ramen gooien", belooft de jongen.

Is zijn droom in vervulling gegaan? "Zeker", antwoordt Louis enthousiast. "Hij praat er nog elke dag over", voegt mama Lieselot eraan toe. Ze geeft toe dat ook haar droom een beetje in vervulling is gegaan door Louis iets te kunnen schenken wat hij anders zeker van zijn papa had gekregen.

Louis zelf maakt ondertussen al toekomstplannen om in de voetsporen van zijn papa te treden. "Ik wil bouwvakker worden. Want dan kan je twee dingen doen: afbreken én bouwen."

Een andere opmerkelijke droom die we tijdens de derde aflevering van "De droomfabriek" in vervulling zagen gaan, was die van Kathleen uit Balegem: zij is gefascineerd door de vogeltrek en wilde graag eens meevliegen tussen de ganzen. 

Bij het begin van de herfst kijkt Kathleen steevast vol bewondering naar de ganzen die over haar huis vliegen richting warmere oorden. Ze verdiepte zich in het onderwerp en ontdekte dat Christian Moullec, een ornitholoog uit Frankrijk, dezelfde passie deelde.

"Zo'n 25 jaar geleden vertelde mijn partner me over een wetenschappelijk artikel over Moullecs experiment", vertelt ze aan VRT NWS. "Hij was geïnspireerd geraakt door een Oostenrijker die had ontdekt dat ganzenkuikens die door een broedmachine worden uitgebroed zich hechten aan de eerste persoon die ze zien wanneer ze uit het ei komen."

Moullec paste de techniek toe op de eieren van een bedreigde ganzensoort. De ganzenkuikens bracht hij daarna volledig zelf groot.

BEKIJK - Christian Moullec leert zijn ganzenkuikens de nodige overlevingstechnieken aan in het water (Uit BBC-documentaire "Earthflight"): 

Eind jaren 90, toen de ganzen geconditioneerd en "opgevoed" waren, trok Moullec met zijn gevleugelde equipe naar een nieuw overwinteringsgebied, een natuurgebied in Zweden. Maar daar stopte het avontuur niet. Vanuit Zweden ging het naar de Rijnvallei in Duitsland, waar de ganzen een nieuw broedgebied kregen.

En die laatste oversteek gebeurde op een zeer speciale manier. Moullec en zijn vrouw vlogen mee met de ganzen, in een klein tweepersoonsvliegtuigje (een Ultra Light Motorized vehicle of ULM). Een hachelijke tocht van 1.800 kilometer dwars over de Oostzee. "Christian had de ganzen leren omgaan met het lawaai van het vliegtuigje door langs ze heen te rijden met een grasmaaier", vertelt Kathleen met veel respect voor het werk van de Fransman.

Tot voor kort stond er dan ook maar één ding op haar bucketlist: een keer kunnen meevliegen met de ganzen in de ULM van Moullec. "De droomfabriek" verraste Kathleen deze zomer aan het einde van haar vakantie in Frankrijk en Gloria Monserez nam haar mee om samen met Christian een vlucht te maken.

"Ik kan er moeilijk woorden op plakken, ik denk dat het woord “magisch” nog het beste past", vertelt Kathleen over de unieke ervaring. "Het is onwezenlijk: je ziet zo vaak ganzen overvliegen in formatie, en plots maak je deel uit van zo’n formatie. Je vliegt hoog, en het toestel is licht, dus je zou bang moeten zijn, maar eigenlijk ben je meteen gebiologeerd door die vogels."

Voor Kathleen mogen er gerust nog vluchten volgen. "De goesting om nog eens te vliegen zal altijd blijven. Het klinkt bijna arrogant, want ik heb een geweldige kans gekregen. Maar het is zo mooi en uniek. Het heeft mij sindsdien elke dag beziggehouden. Het moment dat er ganzen over ons huis vliegen is een moment waar ik en mijn man altijd vol fascinatie naar keken, maar sinds die vlucht deze zomer is er echt nog een extra dimensie."