Niet iedereen die landbouwgrond koopt om paarden te houden, ondermijnt de belangen van de boeren. Dat zegt landbouweconoom Tessa Avermaete (KU Leuven) die een onderscheid maakt tussen fokkers en recreatie. “Paardenfokkers zijn landbouwers, in tegenstelling tot de rijke Vlaming met zijn paard in de tuin.”
Ene paard is andere niet in discussie over landbouwgrond: "Fokkers zijn landbouwers, rijke Vlamingen met dier in tuin niet"
Victor Van Kerckhove
Gepubliceerd:
Morgen zitten de boeren opnieuw samen met de Vlaamse regering in de hoop op een finaal akkoord. Op de onderhandelingstafel ligt onder andere de discussie over de landbouwgronden.
Het standpunt van het Algemeen Boerensyndicaat is duidelijk. Het ABS wil dat de Vlaamse regering landbouwgrond beter beschermt. "Landbouwgrond is vogelvrij, natuurgebied niet", zegt Mark Wulfrancke, woordvoerder van het ABS, aan Belga.
Er gaat ook landbouwgrond naar hobbydieren zoals paarden. Uit cijfers van de Vlaamse overheid blijkt dat tussen 2000 en 2010 ongeveer 43.000 hectare grond bestemd voor landbouw verdwenen is. 23.000 hectare werd herbestemd voor “vertuining” of “verpaarding”.
"Landbouwgrond moet gebruikt worden voor landbouwdoeleinden, niet voor recreatiepaarden"
In Vlaanderen mag je een paard op landbouwgrond zetten. “Maar willen we dat mensen landbouwgrond opkopen en daar een recreatiedier opzetten?”, vraagt Tessa Avermaete, landbouweconome aan de KU Leuven, zich af in de "De wereld vandaag" op Radio 1.
Hobby afnemen?
“Landbouwgrond moet niet gaan naar mensen die aan recreatie doen. Wel naar de professionele landbouwer”, zegt Avermaete. Moeten we dan mensen hun hobby afnemen? “Vlaanderen is een dichtbevolkt gebied dat nodig is voor onder andere woningen, industrie, landbouw en recreatie. We moeten die ruimtelijke planning herbekijken. Landbouwgronden moeten dienen voor landbouwdoeleinden. Als er voetbalvelden komen op landbouwgrond, kom ik in opstand.”
Avermaete maakt wel een verschil tussen paarden als recreatie en paardenfokkerijen. “We mogen de boer niet tegenover de paardenfokker zetten, want die laatste is ook een landbouwer. In Europa erkennen we de paardenfokker als boer.”
“In de sector van de paardenfokkerij gaat veel geld rond”, gaat de landbouweconome verder. “Die fokkers hebben meer geld om landbouwgrond te kopen. Dat maakt het moeilijker voor boeren die aan akker- of tuinbouw willen doen. Ook jonge landbouwers zien zo de prijs toenemen. En die hebben nu al moeite met toegang tot grond.”
"Verpaarding": gaat er te veel landbouwgrond naar paardenweides?
Landelijke Rijverenigingen: "Nauwe band met boeren"
Kris Van Steen van de Landelijke Rijverenigingen (LRV) reikt de hand uit naar de landbouw. “We zijn ontstaan vanuit de een landbouworganisatie. Onze band met de boeren is goed. We organiseren wedstrijden op landbouwgrond en er hebben ook al paardenhouders mee geprotesteerd met de boeren.”
Het probleem van dure landbouwgrond ligt niet alleen bij de paardenhouders, vindt Van Steen. “Ook boeren bieden onderling op een stuk landbouwgrond.”
Van Steen voegt er ook aan toe dat de grond waar de paarden op staan landbouwgrond blijft. “Als de paarden na een tijd weggaan, kan er weer aan landbouw gedaan worden.”
“Paarden hebben ook andere doelen. Ze zijn ook belangrijk voor sport en ontspanning. Bovendien hangt er ook een economische waarde aan vast. Onze paarden zijn erg gewild in het buitenland.”