Diergeneeskunde in Merelbeke is klaar met skelet van potvis Valentijn: "Vreemd om hem na 4 jaar uit handen te geven"

De aangespoelde potvis dankte zijn naam aan de plek en de dag waarop hij in Oostduinkerke aanspoelde.  Het was dan wel 12 februari, maar toch kreeg hij de naam Valentijn - 2 dagen te vroeg. Zijn achternaam "van Sint-André" komt van het strand waarop hij gevonden werd. Om het skelet te kunnen overhouden, werd hij eerst voor 30 jaar begraven in de buurt.

In de zomer van 2019 werd potvis Valentijn weer opgegraven. Dan was het grootste deel van de weke delen vergaan, en kon de ploeg van de faculteit Diergeneeskunde in Merelbeke ermee aan de slag. De botten moesten in ketels met een bepaald product om de resterende weke delen helemaal te verwijderen. Ze werden opgekuist, gesorteerd, en aan elkaar vastgemaakt per skeletonderdeel. De werken liepen, onder meer door corona, wel wat vertraging op.

Het was de bedoeling om de skeletonderdelen rond Valentijnsdag te verhuizen. "We zijn blij dat het eerste deel gelukt is", zegt professor Pieter Cornillie van de faculteit Diergeneeskunde. "Want het is toch een huzarenstukje en niet zonder risico. Als je lang gewerkt hebt aan een project, is het wat vreemd om het dan uit handen te geven. Maar we zijn daar natuurlijk op voorbereid, en we moeten ook plaats maken voor ons dagelijks werk."

Nu is het skelet van potvis Valentijn in aparte delen naar een geheime locatie gebracht, in de buurt van het NAVIGO-visserijmuseum in Koksijde. "Eens dat museum gerenoveerd is, zullen we nog 1 dag nodig hebben om het skelet te monteren tot een geheel, en dan is ons werk met Valentijn van Sint-André helemaal achter de rug", besluit Cornillie. Vanaf 7 september zal het te bezoeken zijn.

Over potvis Valentijn en het visserijmuseum is ook een nieuw Jommekesalbum in de maak. Dat verschijnt op 2 augustus. Vanaf vandaag kan je al een bezoek aan het visserijmuseum reserveren