Joshua Shulte, voormalig informaticus van de Amerikaanse inlichtingendienst CIA, is veroordeeld tot 40 jaar cel omdat hij in 2017 software doorspeelde aan de klokkenluidersite WikiLeaks. Daarnaast is hij veroordeeld voor het bezit van beelden van kindermisbruik. Hij was volgens de aanklagers verantwoordelijk voor de "grootste gegevenslek uit de geschiedenis van de CIA".
"Grootste datalek in geschiedenis van CIA": oud-medewerker inlichtingendienst krijgt 40 jaar cel voor lekken naar WikiLeaks
De 35-jarige Joshua Schulte werkte van 2012 tot 2016 voor de CIA bij een afdeling gespecialiseerd in cyberspionage, en begon er software te gebruiken om in te breken in computersystemen.
Nadat hij ontslag had genomen bij de CIA, stuurde hij de software door naar WikiLeaks. In 2017 begon klokkenluidersite met het publiceren van informatie over de computerprogramma's die de CIA gebruikt om te hacken.
In totaal werden meer dan 8.700 documenten gepubliceerd die samen 'Vault 7' worden genoemd. Door de informatie in 'Vault 7' beschikten hackers overal ter wereld plots over dezelfde tools als de inlichtingendienst.
Ook beelden van kindermisbruik
Schulte werd in 2022 schuldig bevonden aan acht aanklachten van spionage, hacken, minachting van de rechtbank en het afleggen van valse verklaringen tegenover de FBI. Vorig jaar werd hij eveneens schuldig bevonden aan het bezit van beelden van kindermisbruik, nadat er tijdens een huiszoeking duizenden foto's en video's op zijn computer werden gevonden.
"Joshua Schulte heeft zijn land verraden door een van de meest schaamtelijke daden van spionage te plegen uit de Amerikaanse geschiedenis", aldus de federale procureur van New York Damian Williams in een persbericht.
"Hij heeft de nationale veiligheid van de VS zwaar geschaad en CIA-medewerkers in gevaar gebracht door te blijven volharden in zijn houding, zelfs na zijn arrestatie", zegt ook viceminister van Justitie bevoegd voor nationale veiligheid, Matthew Olsen in het persbericht.
Volgens WikiLeaks wilde de bron "een publiek debat lanceren rond de veiligheid, de creatie, het gebruik, de proliferatie en de democratische controle van cyberwapens". De aanklagers menen echter dat Scholte zich wilde wreken tegenover de CIA na interne conflicten waarbij de directie zijn kant niet had gekozen.
