Heel wat boeren in Vlaanderen appreciëren dat minister van Landbouw Jo Brouns (CD&V) voor hun belangen heeft gestreden in de Vlaamse regering, maar als puntje bij paaltje komt, is het de Europese Unie die de touwtjes in handen heeft. Dat zegt Isabel Albers, hoofdredacteur van De Tijd, in "De afspraak". Ze vindt dat Europa in de eerste plaats moet uitmaken welke soort landbouw op lange termijn mogelijk en nodig is. Strategische autonomie noemt ze daarbij cruciaal.
CD&V heeft amper speelruimte voor landbouwbeleid: "Ze zijn aan handen en voeten gebonden"
Ann Willems
Gepubliceerd:
Hebben Brouns en zijn partij voldoende gedaan voor de boeren, een van hun belangrijkste achterbannen? De meningen zijn verdeeld. Politiek analist Rik Van Cauwelaert verwacht dat CD&V in juni en oktober een pak minder stemmen van de boeren zal toebedeeld krijgen. "Als ik in West-Vlaanderen of de Noorderkempen kom, heb ik niet de indruk dat zij nog achter de partij staan", zegt hij in "Terzake".
Volgens Van Cauwelaert hadden de christendemocraten zich wat strenger mogen opstellen, maar was de partij tegelijkertijd afhankelijk van een Europees keurslijf met een gemeenschappelijk landbouwbeleid. "De regelgeving voor landbouw in Europa gaat terug tot het Verdrag van Rome (opgesteld in 1957, red.)."
Ook Albers ziet een CD&V die met handen en voeten gebonden is. "Hun politieke speelruimte is zó klein. Ze hebben hier en daar een heel klein beetje aangepast aan het stikstofdecreet, maar niks ten gronde. De grote lijnen worden uitgezet door Europa. Wat in de regio’s gebeurt, is daar een uitvoering van."
Ze spreekt van een catch 22, een onoplosbare situatie. "Ofwel stapte CD&V uit de regering waar ze zo lang in gezeten heeft, ofwel ging ze akkoord met een decreet dat voor haar achterban moeilijk te slikken was.” Albers merkt in gesprekken met boeren nog steeds appreciatie voor de strijd die Brouns gestreden heeft.
Op zoek naar bondgenoten
Volgens de hoofdredacteur mag er ook in de richting van Europa gekeken worden. "Er moet fundamenteel en op lange termijn worden uitgemaakt wat we nog van de landbouw willen. Welke landbouw willen we nog, en welke niet? Dat Europees kader moet worden gezet. Zolang dat er niet is, kunnen boeren hun bedrijven niet uitbouwen. Er is te veel onzekerheid. Ze moeten investeringen maken die over 20 tot 30 jaar lopen."
Brouns, eveneens te gast in "De afspraak", treedt haar bij. Hij hoopt, nu België voorzitter is van de Raad van de Europese Unie, gewicht in de schaal te kunnen leggen op Europees niveau. "We moeten bondgenoten zoeken, en vanuit verschillende landen zeggen dat het te zwaar is. We moeten vertrekken vanuit een overheid die zijn landbouwer vertrouwt, in plaats vanuit strikte deadlines."
Strategische autonomie
Zowel de minister als Albers trekt ook de kaart van de zogenoemde strategische autonomie. "In een wereld die serieus onder druk staat, waarbij de Amerikanen terugplooien op zichzelf, de tendens in China allang bekend is en het in het zuiden te warm is, moeten wij resoluut kiezen voor de duurzame landbouwsector", aldus Brouns.
"75 à 80 procent van ons vlees gaat naar Nederland, Frankrijk, Duitsland, Groot-Brittannië. Dat gaat niet ver overzees - en dat moeten we proberen zo te houden. De beste kwaliteit wordt hier geproduceerd. Wij moeten niet afhankelijk zijn van het verre Westen of Oosten. Het is belangrijk dat we daar sterk op inzetten."
