Steeds meer dak- en thuislozen in Antwerpen: "Het is zo moeilijk om een betaalbare woning te vinden"

"Er moet dringend iets veranderen." Aan het woord is Ryan, een jongeman van 27 die sinds een half jaar geleden thuisloos is. Het appartement dat hij huurde, werd verkocht. Een betaalbaar alternatief vond Ryan niet, waardoor hij nu 's nachts verblijft bij vrienden of familie. "Overdag kom ik vaak naar de dagopvang in de Blindestraat. Hier kan ik 's middags voor 2,10 euro lekker eten krijgen en kan ik praten met mensen die in dezelfde situatie zitten."

Ryan blijft positief, maar vloekt op alle huisbazen die hem al geweigerd hebben. Hij leeft momenteel van een arbeidsongeschiktheidsuitkering en kan daarmee geen woning vinden op de Antwerpse huizenmarkt.

Een probleem dat vaker terugkomt, ook bij Ronald (57). "Sinds 10 juli kom ik elke avond naar nachtopvang Victor 4", zegt Ronald. "Ik had toen problemen met een huisbaas die de waterschade in mijn huis niet wou herstellen. Daarom ben ik gestopt met betalen en uiteindelijk uit huis gezet. Ik zou graag een woning vinden in Wilrijk, in de buurt van mijn moeder, maar het is zo moeilijk om iets te vinden."

Ronald heeft zijn vaste slaapplaats in de nachtopvang. Dat is in een slaapzaal met tien andere personen. "Makkelijk is het hier niet", gaat hij verder. "Er is constant lawaai en beweging." Zeker tijdens de wintermaanden is dat zo omdat de slaapzalen dan bijna constant vol liggen. "Tijdens onze winteropvang hebben wij in de Victor plaats voor 162 personen", vertelt Katinka Theuns, teamverantwoordelijke voor de nachtopvang. "90 plaatsen in Victor 5 voor mensen zonder papieren en 72 plaatsen in Victor 4."

Die plaatsen zijn volledig bezet, maar mensen weigeren doet het CAW in de vriesperiode niet. "We hebben altijd extra bedden klaarstaan", aldus Katinka Theuns. "Tot nu toe lukt het nog om iedereen met die vriesbedden een plaatsje te geven. Het is wel zo dat die 72 bedden in Victor 4, vaak worden voorbehouden voor meer dan 72 personen. Dat legt extra druk op onze hulpverlening. Het aantal bedden steeds verhogen is daarvoor niet de oplossing."

Het CAW ziet twee oplossingen waaronder extra sociale woningen. "Er zou veel meer preventief gewerkt moeten worden en er moet iets veranderen aan de woningmarkt. Op dit moment blijven daklozen steeds langer dakloos omdat ze geen woning vinden en komen er nog steeds nieuwe daklozen bij. Het worden er dus steeds meer."

Ook het outreach-team van het Antwerpse CAW geeft aan dat het steeds meer daklozen ziet. De medewerkers van outreach gaan de straat op om mensen te zoeken die nog geen hulpverlening krijgen. "Elke ochtend en avond gaan onze teams op pad", zegt teamverantwoordelijke Marc Huygen.

"In de winter schroeven we onze avonddiensten op naar een drietal keer per week. De ochtendronde tussen 6 en 9 uur doen we ook minstens twee dagen per week. We nemen dan koffie en sandwiches mee, soms ook soep. Sommigen zijn eerst heel wantrouwig, maar wij blijven proberen om hen zo goed mogelijk te helpen."

Het outreach-team merkte in de zomer al dat er meer mensen op straat slapen en ook deze winter blijkt dat zo te zijn. "Er werd deze zomer meer gekampeerd in parken en op plaatsen buiten de stad", vertelt Marc Huygen. "Ook na de zomer zien we steeds meer daklozen. In Brussel is er een verhoogd toezicht gekomen en daarom trekken daklozen vaak naar Antwerpen."

Mohammed (40) verhuisde twintig jaar geleden van Marokko naar België en is sinds acht maanden geleden dakloos. Hij vertelt een gelijkaardig verhaal als dat van Ryan en Ronald. Zijn huurwoning werd onbewoonbaar verklaard en op dit moment kan ook hij niets anders vinden. "Gelukkig kan ik slapen in de nachtopvang", vertelt Mohammed. "'s Morgens ontbijt ik daar en ga ik naar de dagopvang in de Provinciestraat voor een koffie of soep. Daarna ga ik bijna elke dag naar de Blindestraat voor de lunch. Hier blijf ik tot 16 à 17 uur en dan ga ik fitnessen. Daarna trek ik opnieuw naar de Victor voor een maaltijd en om de nacht door te brengen. Het moeilijkste vind ik dat ik mijn kind niet kan zien."