De oorlog tussen Israël en Hamas is ruim 100 dagen aan de gang. De Belgisch-Palestijnse dichteres en auteur Fatena Al Ghorra maakte die 100 dagen mee in Gaza zelf. Enkele dagen geleden keerde ze terug naar ons land. "De afspraak" wilde haar verhaal horen en vroeg haar in de studio. Het werd een druk bekeken uitzending. Erg veel kijkers reageerden in onze mailbox. De reacties op het verloop van het studiogesprek lopen sterk uiteen. Een overzicht.
"De afspraak" met Fatena Al Ghorra, een studiogesprek dat onverwacht kantelde
Bert Lauwers
Gepubliceerd:
Om te beginnen waren er kijkers die vonden dat Fatena Al Ghorra een forum kreeg en zelfs beter niet was uitgenodigd:
“Vol afgrijzen keek ik gisteren naar De Afspraak waarin de Palestijnse Fatena Al Ghorra haar verhaaltje mocht doen. Dit was geen verhaal, maar een verheerlijking van Hamas en terreur.”
“Schande wie jullie uitnodigen. Een Palestijnse dame die de terreurdaad van Hamas goedkeurt! Ik neem aan dat dit schouwspel niet de bedoeling was.”
“Hoeveel mensen zijn de Palestijnse zaak al komen verdedigen? Hoeveel Joden hebben het Israëlisch standpunt verdedigd? Dit neigt echt naar partijdigheid! Het mag nu echt stoppen! De Afspraak is een schande geworden en bovendien wordt dat betaald met belastinggeld!”
Elf opmerkelijke minuten
Even recapituleren: Fatena Al Ghorra zou getuigen over de horror die ze heeft meegemaakt in Gaza, samen met haar ouders, vluchtend van noord naar zuid. Het gesprek komt al bij al rustig op gang. Er komt ook een terugblik naar 7 oktober, de dag van de aanval van Hamas op het zuiden van Israël.
Al Ghorra zegt spontaan in één van haar eerste antwoorden dat die aanval voor haar geen terreurdaad was. Toch wel opmerkelijk. Als presentator kan je dat onmogelijk laten liggen. Wat een aangrijpende getuigenis moest worden, kantelt naar een harder interview, elf minuten lang. Ook voor de redactie en de presentator was die wending nogal onverwacht, zo horen we. Maar zo kan het nu eenmaal gaan bij live televisie.
Veel kijkers vinden dat dit deel van het gesprek te hard is verlopen. Doorvragen mag en moet zeker, het is een redactionele plicht. Al moet je een studiogast ook wel even de tijd geven om een redenering helder verwoord te krijgen. Ook al omdat Al Ghorra toch wat moeite heeft om zich vlot in het Nederlands uit te drukken.
"Agressief"
Die kanteling van het gesprek lokte bij een aantal kijkers verontwaardiging uit, ze vonden dat de toon op de duur te agressief werd, zeker na wat Al Ghorra recent heeft meegemaakt.
“Compleet gebrek aan neutraliteit of zelfs humane gevoelens voor iemand die net uit een oorlogssituatie komt. Schande voor een nationale omroep.”
“Gisterenavond ben ik diep geschokt door de manier waarop Fatena werd geïnterviewd. Deze dame is net een genocide ontvlucht. Dit interview was een hertraumatisatie!”
Ik heb begrip voor die reacties. Ze komen naar mijn inschatting vooral van kijkers die naar “De afspraak” keken omdat ze in de eerste plaats wilden weten hoe erg het wel is in Gaza en wat voor gruwel Israël daar aan het aanrichten is. De verwachtingen van die kijkers werden niet meteen ingelost. De gruwel die Al Ghorra zag, werd pas later aangekaart in de uitzending.
Al is de studio van “De afspraak” ook niet meteen de plaats voor een therapeutisch gesprek. Al Ghorra weet wellicht best wel wat voor programma “De afspraak” is; er kunnen scherpe vragen komen. Ze kwam ook naar de studio met een duidelijke mening over deze oorlog, gekleed in opvallende Palestijnse kleuren.
Radicale standpunten
Een studiogast mag openlijk zeggen dat de aanval van Hamas op 7 oktober geen terreurdaad was, maar dat is best wel een radicaal standpunt. Dat mag aan bod komen, de journalistieke deontologie laat dat toe.
Wel moet de redactie dan voldoende context en duiding geven. Hamas staat op de terreurlijsten van de VS en de Europese Unie. En laten we ook maar gewoon zeggen dat Hamas op 7 oktober een afschuwelijke terreurdaad pleegde, punt.
In live gesprekken moet je als interviewer dan kritisch tegengas geven. Dat laatste was er nu overduidelijk, in die mate zelfs dat dit ook alweer kritiek oplevert. Een moeilijk journalistiek/deontologisch evenwicht, dat alleen maar nog moeilijker lijkt te worden naarmate de oorlog tussen Israël en Hamas blijft duren en standpunten over die oorlog verder aanscherpen.
