1 mens op de 10 heeft een chronische hoest. Dat is een hoest die langer dan 8 weken duurt. Die kan het gevolg zijn van een medisch probleem, maar bij velen ligt een psychologische reden aan de basis. Toch is hulp mogelijk.
Van kuchjes tot hevige buien die maanden tot jaren duren: chronische hoest treft 1 mens op de 10
De hoestpoli of hoestkliniek: in Nederland is het al een bekend gegeven. Ook in België werd recent zo’n kliniek opgericht.
Niet zonder reden, want een chronische hoest treft veel mensen. Zelfs 1 op de 10, blijkt uit een Nederlands-Belgische studie. "Het is een onderbelichte stoornis in de medische en vooral paramedische wereld", zegt neurologopedist Lesley Vercauteren in “Nieuwe feiten” op Radio 1.
Chronische wat?
Een hoest is chronisch als die langer dan 8 weken aanhoudt.
In de praktijk kan het oplopen tot maanden, jaren of zelfs decennia.
Het kan daarbij gaan over het veelvuldig schrapen van de keel en korte kuchjes, maar ook hevige hoestbuien die urenlang aanhouden en zelfs braakneigingen veroorzaken.
De oorzaak kan van medische of psychologische aard zijn.
Niet tussen de oren
De patiënten die bij Vercauteren terechtkomen, zijn “medisch uitbehandeld”. Dat wil zeggen dat geen medische verklaring, zoals reflux of astma, voor de hoest kon worden vastgesteld.
“Dan wordt het medische traject losgelaten en gaan we over tot een gedragstherapeutische aanpak", klinkt het. "Dat draait vooral rond het afleren van de hoest.”
1 op 10 heeft chronische hoestklachten: "Een onderbelichte stoornis in de medische wereld"
“Het zit in mijn hoofd” is volgens haar te kort door de bocht. “The sensation is real” is een leuze die ze wél in de mond neemt. “Je voelt wel degelijk een hoestprikkel, dus het zit niet in je hoofd. Er is een probleem met een overprikkelde zenuw.”
Grote gevolgen
“Het heeft een enorme psychologische en sociale impact", zegt Vercauteren. Naar de cinema gaan, een concert meepikken of een museum bezoeken: het zijn activiteiten die mensen met een chronische hoest vaak vermijden, wat sociale isolatie met zich kan meebrengen.
Ook hun professionele leven lijdt eronder. “Spreekactiviteiten kunnen een hoestprikkel geven. En iedereen moet in zijn professionele leven spreken.”
De eerste belangrijke component van de behandeling is scholing: hoe ontstaat hoest?
Lesley Vercauteren, neurologopedist
Gelukkig zijn ook behandelingen mogelijk. Daar duiken steeds meer chronische hoestspecialisten en zelfs hoestklinieken voor op. “De hoestreflex wordt getriggerd door ons centraal zenuwstelsel, maar we kunnen wel controle nemen en krijgen over de hoest.”
Controle herwinnen
“De eerste belangrijke component van de behandeling is scholing: hoe ontstaat hoest? Zo krijgt de patiënt inzicht en kan die zelf controle nemen." Dat is een belangrijke stap, zegt Vercauteren. "Eens patiënten die uitleg hebben gekregen, hebben ze vaak al een vermindering van hun klachten.”
Vervolgens worden ademhalings- en hoestcontroletechnieken aangeleerd. “Waar we ook sterk aan werken, is stemhygiëne. Dat is je stem op een goede manier leren gebruiken." Daar speelt bevochtiging een sleutelrol in. "Door de slijmvlieslaag in je keel te optimaliseren, krijg je geen prikkel die leidt tot een hoest.”
"Wat voor de ene werkt, werkt voor de ander misschien niet. Het is een heel individuele aanpak", klinkt het. "Patiënten die met tips aan de slag gaan, kunnen snel vermindering van hun klachten zien."
