De verkiezingscampagne is in alle hevigheid losgebarsten. Daar zorgen de nieuwjaarsrecepties voor, mini-congressen op vijf maanden van de verkiezingen. Maar evengoed probeert Vlaams Belang kiezers warm te maken met pre-campagnes rond de slogan "Ander en beter", publiceert de Antwerpse Vooruit-lijsttrekker Jinnih Beels een magazine met de naam "Jinnih" en maakt de CD&V een tv-programma voor en met ouderen. Het publicitaire geweld heeft natuurlijk ook te maken met de strikte wet op de verkiezingsuitgaven die vanaf de sperperiode heel wat beperkingen oplegt aan partijen en hun kandidaten in het voeren van campagne.
1. Bart De Wever wil eerste minister worden van een zakenkabinet
Zaterdagavond beet de N-VA de spits af met de eerste nieuwjaarsreceptie. Met de moed der wanhoop probeert N-VA-voorzitter Bart De Wever zich in de race te houden, want zijn partij staat in alle peilingen achter op Vlaams Belang.
Maar hij hoopt die achterstand goed te maken, om vervolgens "het rotten te stoppen en de rooftocht van de PS tegen te houden". Want de N-VA heeft zijn favoriete vijand weer bovengehaald en dat is ogenschijnlijk niet Vlaams Belang, dat zijn ook niet de Vlaamse partijen uit de regering De Croo, dat is de PS van Paul Magnette.
Dat is al jaren zo, maar dat discours wordt heviger naarmate de verkiezingsdatum nadert. In zijn toespraak op de nieuwjaarsreceptie noemde hij het discours van de PS-voorzitter "hallucinant", en op "VTM Nieuws" zei De Wever "dat Magnette niet geschikt is om het land te leiden".
Magnette, met wie De Wever een zakenkabinet wil maken, om vervolgens te werken aan het confederalisme, verkondigt, volgens De Wever, in interviews zaken die grenzen aan de "criminele waanzinnigheid". Het merkwaardige is dat De Wever in De Tijd moet toegeven dat om van Magnette af te geraken, hij ermee aan tafel moet.
Daarom wil Bart De Wever eerste minister worden, en daarom trekt hij de Kamerlijst, zoals in 2014 trouwens, al zei hij toen in een debat in Nederland: "De beste premier is de premier die mijn programma uitvoert." En dat was destijds Charles Michel. Nu gaat hij -tegen zijn zin, beweert hij - wel voor het premierschap, "voor Vlaanderen en voor welvaart". En niet zoals de huidige premier De Croo die, volgens De Wever, "de Vlaamse welvaart opoffert voor zijn carrière".
De PS heeft nog niet gereageerd, de socialisten houden donderdagavond hun nieuwjaarsreceptie. Maar naar aanleiding van zijn meest recente boek zei Magnette -die ook kandidaat-premier is- afgelopen donderdag bij de RTBF dat hij er altijd naar zal streven om de meest progressieve coalities te vormen.
Dat betekent in zijn geval dat hij zal proberen zonder de Franstalige liberalen te besturen én dat hij er alles aan zal doen om de N-VA te vermijden, op alle mogelijke bestuursniveaus. Kortom, de PS en de N-VA zijn weer elkaars "beste vijand", zo proberen ze de strijd met hun échte vijanden, Vlaams Belang en de PTB, te winnen.
2. CD&V: wij of de chaos
Ook CD&V hield gisteren zijn nieuwjaarsreceptie. De christendemocraten zien zich nu al als dé verrassing van de verkiezingen, als alternatief voor de extremen of "de georganiseerde chaos".
CD&V-voorzitter Sammy Mahdi zet zich af tegen de "doemdenkers die alleen het land willen splitsen", want daar is geen enkele Vlaming bij gebaat: "Met azijn bestuur je geen land".
Mahdi wil ook dat politici gewoon besturen: "Zonder zattemansklap of luchtgitaar. (…) Wat helpt het om partijen tegen een muur te willen kwakken? Niets." En dat zijn allemaal vooral vingerwijzingen naar de N-VA van Bart De Wever. Want die kiest voor een kopie van Singapore, zegt Mahdi, terwijl de CD&V pleit voor een warm Vlaanderen.
In zíjn nieuwjaarstoespraak genoot PVDA-voorzitter Raoul Hedebouw duidelijk van het succes van zijn partij.
Hij pleitte nog maar eens voor een rijkentaks en maakte, opvallend genoeg, als enige voorzitter een opmerking over het conflict in het Midden-Oosten, omdat Israël er "een genocide pleegt", aldus Hedebouw.
3. De import van het conflict in het Midden-Oosten in de Belgische politiek
De houding van de PVDA in dat conflict, tegen de "straffeloosheid van de Israël", zorgt voor goede peilingsresultaten in Brussel, waar de PVDA/PTB de grootste partij is geworden.
Dat succes resulteert bij de andere partijen in een paniekerige verhuizing van federale boegbeelden naar Brussel: de PS stuurt de federale fractieleider Ahmed Laaouej naar het Brussels parlement, Ecolo stuurt de federale minister van Klimaat Zakia Khattabi naar Brussel en bij de MR verhuist federaal minister van Buitenlandse Zaken Hadja Labib naar het Brusselse niveau.
Het betekent dat het conflict in het Midden-Oosten de Belgische politiek in haar greep houdt. In de federale regering is er een breuk tussen de liberale enerzijds en de linkse partijen anderzijds over de klacht bij het Internationaal Gerechtshof in Den Haag tegen Israël.
De uitspraken van minister van Ontwikkelingssamenwerking Caroline Gennez (Vooruit) worden door de liberalen en de rechtse oppositie gehekeld. Het conflict in het Midden-Oosten zou wel eens een nieuw thema in de verkiezingscampagne kunnen worden.
