Deurne herdenkt deportatie politiekorps en burgemeester naar concentratiekamp, vandaag 80 jaar geleden 

 Vandaag 80 jaar geleden, in volle oorlogstijd, opende de Gestapo de jacht op het plaatselijke politiekorps van Deurne. Dat is nu een district van Antwerpen maar was toen een zelfstandige gemeente. Op 14 januari 1944 werden 43 agenten opgepakt en afgevoerd naar verschillende concentratiekampen. Een tijdje later onderging het hoofd van de politie, burgemeester Alfons Schneider, hetzelfde lot. Slechts 8 agenten keerden terug, 35 bleven achter en stierven. Verschillende slachtoffers zijn herdacht in de namen van straten in Deurne. Een van hen is Wim Saerens, waar het plein met het Vredesmonument is naar vernoemd. 

De plechtigheid vandaag werd georganiseerd door het comité "De Vrienden van het Vredesmonument Deurne". "43 van de ruim 60 politieagenten in Deurne werden opgepakt en afgevoerd", vertelt Frank Geudens, voorzitter van de districtsraad (Vooruit) en voorzitter van het comité. "Met deze herdenking willen we een eerbetoon brengen aan de politie, hun taak wordt soms onderschat. Het is ook een boodschap voor de jongeren om de vrede te bewaren, want ze is momenteel in de wereld bedreigd. Daarom staan we hier samen met de politie, de scouts en leerlingen van het atheneum. Het is goed dat ze nadenken over de gebeurtenissen toen en het geluk dat ze hebben om hier en nu in vrede te leven."

Wim Kenis is coördinator van het project "Struikelstenen'" in Antwerpen. Sinds enkele jaren worden er speciale stenen in trottoirs gelegd om slachtoffers van het nazisme te herdenken. Hij woont in het huis van Jan De Ridder, zijn grootoom, aan de Gallifortlei. De Ridder is een van de agenten die destijds werd gearresteerd.

"Al bij het begin van de oorlog zijn verschillende politiemensen begonnen met verzetsactiviteiten. Ze sloten aan bij  weerstandsorganisaties. Het is belangrijk dat het in de herinnering blijft tot welke gruwelijke daden extreme onverdraagzaamheid kan leiden. Ook mijn grootoom is in erbarmelijke omstandigheden in een werkkamp gestorven", besluit Kenis.

Het Vredesmonument op het Wim Saerensplein bestaat uit granieten zuilen voor alle politieagenten die gestorven zijn. Er staan ook granieten banken met de namen van de agenten die de kampen hebben overleefd. Een aparte zuil met een spreekgestoelte herinnert aan burgemeester Alfons Schneider. Ook hij werd gedeporteerd, hij overleefde het niet. Centraal staat een omgekeerde piramide met afbeeldingen van de politiemannen. In de weerspiegeling ziet de bezoeker ook zichzelf om te beseffen dat hem dit misschien ook had kunnen overkomen.