"Home alone", het hoort bij Kerstmis zoals kalkoen en kroketten aan de feestdis. Elk jaar buigt het internet zich over de vraag hoe rijk het gezin McCallister in de film nu echt is. De Amerikaanse krant The New York Times nam de proef op de som en ging te rade bij enkele experts. Maar of het allemaal om het geld draait?
Daar is Kerstmis, daar is "Home alone", en de vraag: hoe rijk waren de McCallisters écht?
Geen Kerstmis zonder "Home alone" op televisie. Ongetwijfeld zal je deze kerstklassieker dezer dagen op een of andere zender kunnen spotten, en anders is hij wel te vinden op een streamingplatform. In "Home alone" (1990) vergeten de McCallisters, een steenrijk Amerikaans gezin, hun jongste zoon Kevin (Macaulay Culkin) mee te nemen op vakantie tijdens de kerstdagen. Kevin beleeft aanvankelijk de tijd van zijn leven, alleen in de poepchique villa van het gezin. Tot er twee boeven op zijn pad komen.
Rond deze periode zie je online dikwijls de vraag opduiken: hoe rijk was het gezin McCallister eigenlijk echt? De Amerikaanse krant The New York Times legde de vraag voor aan enkele economen en aan mensen die bij de film betrokken waren .
De rijkste 1 procent
Het huis waar de McCallisters wonen, dat is de eerste aanwijzing die ons helpt om een idee te krijgen van de rijkdom van het gezin. Zoals bandiet Harry (Joe Pesci) het aan zijn kompaan Marvin (Daniel Stern) zegt, terwijl ze op verkenning zijn in de buurt: "Dat is het, Marv, dat is de grote vis." Waarna zijn ogen blinken als hij het heeft over "videorecorders, stereo-installaties, zeer uitstekende juwelen en speciaal verkoopbaar spul."
Het huis bestaat ook echt, of toch alleszins de voorgevel. De villa staat in Lincoln Avenue in Winnetka, een buitenwijk van Chicago. Het is een van de duurste buurten in heel de Verenigde Staten, toch volgens vastgoedwebsite Realtor. Het lijkt genoeg ruimte te hebben voor Kevin en zijn vier broers en zussen om elk een eigen kamer te hebben. Daarnaast lijkt er nog genoeg plaats te zijn om een leger aan gasten te laten logeren.
In 1990, het jaar waarin "Home alone" werd opgenomen, kon alleen de rijkste 1 procent van alle Amerikanen zich zo'n stulpje veroorloven. En dat zou ook vandaag nog het geval zijn, volgens Max Gillet, Cindy Hull en Thomas Walstrum. Dat zijn economen bij de Federal Reserve Bank of Chicago die de vraag voor The New York Times hebben uitgezocht. Zij keken onder meer naar gezinsinkomens in het stedelijke gebied rond Chicago, de waarde van het huis, de hypotheekrentes in die tijd, en de gebruikelijke belastingen en verzekeringen.
De economen gaan ervan uit dat de McCallisters niet meer dan 30 procent van hun inkomen aan wonen uitgaven. Op basis daarvan bepaalden de economen dat het huis in 1990 betaalbaar zou zijn voor een gezin met een jaarinkomen van 305.000 dollar (zo'n 278.000 euro). In 2022 zou dat een jaarinkomen van 665.000 dollar (zo'n 606.000 euro) betekenen.
Halfweg 2022 zou een gelijkaardig huis zoals dat van de McCallisters 2,4 miljoen dollar kosten, volgens een schatting van vastgoedsite Zillow . Een huis met die waarde zou betaalbaar zijn voor een gezin met een jaarinkomen van 730.000 dollar (zo'n 665.000 euro). Dat komt volgens de economen neer op 1 procent van de gezinnen in groot Chicago.
Mode-ontwerper? Zakenman? Crimineel?
De film maakt nooit echt duidelijk wat Kevins ouders doen voor werk. Op internet suggereren sommigen dat moeder Kate (Catherine O' Hara) mode-ontwerper is, omdat er in het huis allerlei mannequin-poppen te vinden zijn.
The New York Times trok naar Todd Strasser, die de officiële boekversie van "Home alone" en twee van de vervolgfilms schreef. Volgens hem kreeg hij geen strikte richtlijnen van de filmmakers. Het kwam neer op: "Hier is het script, doe ermee wat je wil." Dus maakte hij van Kate in het boek een mode-ontwerper en van vader Peter (John Heard) een zakenman. "Dat leek mij een veilige gok", zegt Strasser.
Het kwam nooit echt bij de schrijver op om in detail uit te leggen waar de rijkdom van het gezin vandaan kwam. Hij dacht dat ze upper middle class waren, maar niet "super-rijk."
In de film zie je nog andere sporen van aanzienlijke, maar niet oogverblindende, rijkdom. Ze dragen mooie kleren en huren busjes om hen naar het vliegveld te brengen, dat klopt. En wanneer Kate op de luchthaven wanhopig probeert om een ouder koppel te overtuigen haar hun tickets te geven, biedt ze hen juwelen en geld aan. Maar ook een Rolex-horloge dat misschien wel nep is.
Volgens sommige internet-theorieën is vader Peter betrokken bij de georganiseerde misdaad. Het huis van de McCallisters zou dan een specifiek doelwit zijn, als onderdeel van een soort wraakactie. Kevins brutale geweld ten opzichte van bandieten Harry en Marv zou dan verklaard kunnen worden door het feit dat hij al van kinds af blootgesteld werd aan criminele activiteiten.
The New York Times zegt dat het die theorie niet kan uitsluiten.
Oom Rob
Nog een element dat suggereert dat de McCallisters er warmpjes bij zitten, is hun reis naar de Franse hoofdstad Parijs met Kerstmis. Ze vliegen met 15 mensen naar Parijs, en dat kost geld, zeker als je met 4 volwassenen in eerste klasse vliegt. Maar: de ouders van Kevin betalen niet voor hun tickets.
Moeder Kate laat in het begin van de film aan een "politie-agent" (een vermomde bandiet Harry) weten dat haar schoonbroer voor de vlucht betaalt. Die schoonbroer, dat is oom Rob, de broer van vader Peter. Hij wordt alleen vernoemd in de eerste film, maar daaruit blijkt wel dat hij erg rijk moet zijn. Hij betaalt voor de vliegtickets, hij heeft een appartement in Parijs dat uitkijkt op de Eiffeltoren dat blijkbaar plaats heeft om 15 mensen te huisvesten.
Mooier en netter dan in het echt
Tot slot legde The New York Times zijn oor nog te luisteren bij Eve Cauley, de interieurstylist van "Home alone". Zij was verantwoordelijk voor het decor, zoals de meubels en het behangpapier in het huis van de McCallisters. Dat interieur, dat waren eigenlijk nagebouwde sets in een plaatselijke middelbare school.
Cauley vertelt in een e-mail aan de krant dat het huis niet duur bemeubeld werd, maar wel bewust een statige, luxueuze uitstraling had. Ten tijde van de opnames waren marineblauw en oudroze populaire kleuren voor het interieur. Maar Cauley koos bewust voor rijke rood-, groen- en goudtinten, geïnspireerd op antieke kerstkaarten.
Regisseur Chris Columbus had graag dat het huis een tijdloze look had. "Hij vertelde me dat hij wilde dat zijn films er een beetje mooier en netter uitzagen dan in het echt", zegt Cauley. "Met zijn films wilde hij namelijk zijn publiek doen ontspannen en een beter gevoel geven."
Fans die discussiëren over het inkomen van de ouders of de waarde van het huis, zouden eigenlijk gewoon van de film moeten genieten.
Interieurstylist Eve Cauley
Cauley heeft ook nog een tip voor mensen die verwoed een antwoord blijven zoeken op de vraag hoe rijk de McCallisters zijn. "Met alle respect, fans die discussiëren over het inkomen van de ouders of de waarde van het huis, zouden eigenlijk gewoon van de film moeten genieten."
"Columbus en producent John Jughes maakten deze hartverwarmende en grappige film als vermaak voor de kijker, om de sfeer voor de feestdagen te bevorderen. Dat deed de film, en dat doet hij nog altijd."

