Zesvoudig moordenaar Freddy Horion (78) mag na 46 jaar de gevangenis verlaten. De Gentse strafuitvoeringsrechtbank heeft beslist dat hij onder elektronisch toezicht naar een forensische zorginstelling gaat. Wie is Freddy Horion en waarvoor is hij veroordeeld?
Wie is Freddy Horion, één van de langstzittende gevangenen van ons land?
Hanne Decré
Gepubliceerd:
Bijgewerkt:
Dit artikel werd in 2023 gepubliceerd bij het nieuws over de beslissing van het Antwerpse hof van beroep dat Horion naar een instelling buiten de gevangenis moest worden gebracht.
Leren jas, lange haren en een eeuwige zonnebril. Zo leert ons land Freddy Horion kennen in de zomer van 1979.
Op 23 juni 1979 dringt hij samen met zijn handlanger Roland Feneulle een villa in Sint-Amandsberg bij Gent binnen. Ze willen autohandelaar Roland Steyaert overvallen. Maar de overval mondt uit in een ijskoude slachtpartij. In koelen bloede vermoorden de twee de hele familie Steyaert.
Vader Roland, zijn vrouw Leona, hun dochters Hilde (13) en Anne-Marie (22) en de verloofde van Anne-Marie, Marc. Feneulle probeert Anne-Marie ook nog te verkrachten. Horion en Feneulle ontzien niemand. Het motief? Wraak. Horion is woest op de maatschappij, omdat hij net een zware celstraf had moeten uitzitten voor een overval en een reeks diefstallen.
Na de fatale doortocht vluchten de twee weg, met een buit van amper 4.000 Belgische frank (omgerekend naar vandaag is dat 100 euro), wat juwelen en antieke stukken.
Pas een dag later worden de moorden ontdekt. Een vriend van de familie komt, zoals elke zondag, langs. Maar de zak van de bakker met boterkoeken en pistolets staat nog bij de voordeur. De deuren van het huis zijn op slot. Die van de garage: op slot. Hij vertrouwt het niet en via een zijraam geraakt hij de garage binnen. Daar ziet hij de lichamen van Roland en Marc. Het land is in shock door de wreedheid van de moorden.
En er is meer: de politie ontdekt dat er een link is met een andere moordzaak. Op 9 februari 1979 wordt Helena Lichatchevsky, een Poolse winkelierster, doodgeschoten. Met hetzelfde wapen.
Al snel komen Freddy Horion en Roland Feneulle in het vizier van de speurders. Maar ze zwijgen. Tijdens zijn urenlange ondervraging ontwijkt Horion de vragen of geeft hij korte antwoorden, "ja" of "nee". Tot de onderzoeksrechter binnenkomt en hem vraagt: "Maar Freddy, ge zijt toch geen monster?"
Daarop bekent hij. Een jaar later wordt hij door de assisenjury schuldig bevonden aan zesvoudige moord. Zowel hij als Feneulle wordt veroordeeld tot de doodstraf, automatisch omgezet in levenslang. Intussen ontkent Horion dat hij Lichachevski doodgeschoten heeft, al was hij er naar eigen zeggen wel bij. Wie de moord dan wél gepleegd heeft, daarover zwijgt Horion.
Waarom Freddy Horion al jarenlang een donkere zonnebril draagt?
Op het assisenproces vertelt zijn advocaat Jef Vermassen dat Horion als kind het slachtoffer werd van een auto-ongeluk. Sindsdien heeft hij een litteken in zijn gezicht. Niet veel later zou hij ook steengruis in zijn ogen gekregen hebben, waarna hij opnieuw geopereerd moet worden én voor de rest van zijn leven een donkere bril moet dragen.
Al in 1993 doet hij een poging om vervroegd vrij te komen. In de jaren erna zal hij die vraag vaak herhalen, meer dan 30 keer. De familie van de slachtoffers verzet zich met klem tegen een vrijlating. "Hij mag 100 jaar worden, maar dan wel achter de tralies", klinkt het bij Johan Steyaert, de broer van slachtoffer Roland.
Zijn vraag stuit ook telkens op een njet. De reden? Het gevaar op recidive blijft te groot, klinkt het. En daar kan Horion zich niet bij neerleggen. Enkele jaren geleden doet hij nog eens zijn verhaal in ons reportagemagazine "Pano".
Onherkenbaar, want hij wil niet dat de jongere generaties zijn gezicht kennen. "Je kan toch niet zeggen dat ik dezelfde ben als 40 jaar geleden? We moeten praten over de man van nu. Over de feiten kunnen we blijven praten, hoe erg het ook is, maar daar verandert er niets meer aan."
Sinds 1979 zit Horion al 46 jaar onafgebroken in de cel. Daarmee is hij één van de langstzittende gevangenen van ons land. Horion probeerde wel verschillende keren te ontsnappen. Twee keer lukt het hem.
In 1982 kan hij over de muur van Leuven Centraal klimmen en kan hij wegvluchten met een gestolen auto. Pas anderhalve maand later kan de politie hem in Nederland weer inrekenen. Vijf jaar later zet hij het land opnieuw op stelten. Hij vlucht opnieuw uit de gevangenis, al kan hij na enkele uren weer gevat worden.
Euthanasie
In 2018 oordeelde een team van gerechtspsychiaters dat Horion niet meer gevaarlijk is, en dus eigenlijk ook niet meer thuishoort in een gevangenis, maar wel in een forensisch psychiatrisch centrum. Omdat Horion in de gevangenis bleef zitten, trok hij naar het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, dat ons land in de zaak veroordeelde.
In 2023 besliste het hof van beroep van Antwerpen - in navolging van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens - dat Horion naar een instelling buiten de gevangenis moest worden gebracht. Als dat niet gebeurde, moest de staat een dwangsom van 1.000 euro per dag betalen. De Staat ging in cassatie, maar verloor daar: het arrest bleef dus overeind.
Toch werden zijn aanvragen alsnog keer op keer geweigerd. Vorig jaar nog werd een aanvraag afgewezen door de strafuitvoeringsrechtbank in Gent. Die was toen van mening dat een opname in een gespecialiseerd centrum noodzakelijk was als tussenstap alvorens een elektronisch toezicht te kunnen toekennen.
Omdat zijn pogingen om vrij te komen telkens op niets leken uit te draaien, diende hij vorig jaar een aanvraag in voor euthanasie wegens ondraaglijk psychisch lijden.
Vandaag gaf de strafuitvoeringsrechtbank wel groen licht. Na 46 jaar vast te hebben gezeten, mag Freddy Horion de gevangenis verlaten. De 78-jarige Horion zal met een enkelband worden opgenomen in een forensisch zorgcentrum.
Regionaal nieuws uit Oost-Vlaanderen
Gepubliceerd:
