Het lijkt erop dat voormalig premier en huidig minister-president van Wallonië, Elio Di Rupo, de Belgische politiek achter zich laat. Di Rupo, 72 inmiddels, gaat de Europese lijst trekken voor de PS, de Franstalige socialisten.
Elio Di Rupo trekt Europese lijst van de PS en verlaat dus (wellicht) de Belgische politiek
Fabian Lefevere
Gepubliceerd:
Het is lijstjestijd in de Belgische politiek: de partijen zijn volop hun lijsten voor de verkiezingen van volgend jaar aan het vormgeven. Zo ook de PS, die op een partijcongres de frontmannen en -vrouwen van de nakende verkiezingen bekend maakt. De absolute blikvanger daarin: Elio Di Rupo.
Di Rupo was premier tussen 2011 en 2014 - na afloop van 541 dagen onderhandelen, een wereldrecord. Vele jaren was Di Rupo de onbetwiste leider van zijn PS. Zelfs nadat hij in 2014 de sleutels van de Wetstraat 16 aan opvolger Charles Michel (MR) had overgedragen, werd Di Rupo gewoon weer partijvoorzitter. Toch een veeleer ongebruikelijk manoeuvre, omdat ex-premiers zich na hun aftreden traditiegetrouw wat op de achtergrond houden in de nationale politiek.
In 2019 werd Di Rupo dan Waals minister-president. En al bleef hij (uiteraard) een machtsfactor van formaat binnen de PS, Paul Magnette volgde hem op als partijvoorzitter en ging meer en meer de eerste viool spelen.
En nu lijkt zijn afscheid van de nationale politiek er écht aan te komen (al valt uiteraard niets uit te sluiten). Di Rupo is er ondertussen al 72.
Di Rupo's naam was misschien wel de opvallendste onder de lijstrekkers, maar lang niet de enige die in Seraing gepresenteerd werd. Als tweede op de lijst komt de in Vlaanderen onbekende Estelle Ceulemans, algemeen secretaris van ABVV-Brussel.
Nog andere namen: Paul Magnette en minister van Defensie Ludivine Dedonder staan op één en twee op de Henegouwse Kamerlijst. Ook wel opvallend: minister Dermine maakt de overstap naar het Waalse niveau. Hij gaat de Waalse lijst trekken in Charleroi-Thuin - een lokale lijst is dat eigenlijk, want in Wallonië blijven ze voor regionale verkiezingen zweren bij de vroegere, veel kleinere kiesarrondissementen.
