Wetenschappers hebben een beter inzicht gekregen in de manier waarop zwangerschapsmisselijkheid ontstaat, en vooral, hoe het komt dat sommige vrouwen een extreme vorm van misselijkheid ervaren. Het gehalte aan een bepaald hormoon blijkt daarin een belangrijke rol te spelen. De wetenschappers willen met hun bevindingen aan de slag om die extreme misselijkheid te verminderen of zelfs te voorkomen.
Ongeveer 80 procent van de vrouwen hebben op een bepaald moment in hun zwangerschap last van misselijkheid en braken. Ongeveer 2 procent maakt een extreme vorm van zwangerschapsmisselijkheid door, hyperemesis gravidarum. Het braken en de misselijkheid is dan zo erg dat het leidt tot uitdroging. Een opname in het ziekenhuis is dan noodzakelijk. Onder andere Kate, de vrouw van de Britse kroonprins William, leed tijdens haar zwangerschappen aan die extreme vorm van zwangerschapsmisselijkheid.
Tot nu was niet helemaal duidelijk wat die zwangerschapsmisselijkheid veroorzaakt. Wetenschappers hadden wel een vermoeden dat een bepaald hormoon, GDF15, daar een rol in speelt. Nieuw internationaal onderzoek werpt nu meer licht op de exacte rol die dat hormoon speelt, en hoe het komt dat sommige zwangere vrouwen in extreme mate misselijk zijn. Dat inzicht kan helpen om vrouwen in de toekomst beter te helpen.
GDF15
GDF15 is een hormoon dat aangemaakt wordt door de foetus in de baarmoeder. Via het bloed komt het in het lichaam van de moeder terecht, waar het voor het misselijke gevoel zorgt. Maar dat verklaart nog niet waarom de ene vrouw amper misselijkheid ervaart, de andere meer, en nog een derde in het ziekenhuis belandt wegens uitdroging.
Het nieuwe onderzoek stelde vast dat zwangere vrouwen met hyperemesis gravidarum veel hogere hoeveelheden van GDF15 in hun bloed hadden dan anderen. Maar de wetenschappers ontdekten dat er nog meer meespeelde.
GDF15 wordt ook buiten de zwangerschap om in alle lichaamsweefsels aangemaakt, in lage niveaus. Het nieuwe onderzoek stelde vast dat sommige vrouwen door een genetische mutatie ook in niet-zwangere toestand extreem lage niveaus van GDF15 in hun bloed hebben. Zij bleken in hun zwangerschap een verhoogde kans op hyperemesis gravidarum te hebben. Andere vrouwen met een zeldzame bloedziekte die gepaard gaat met extreem hoge niveaus van GDF15 in het bloed, bleken dan weer amper last te hebben van misselijkheid.
Het sterkt de wetenschappers in hun overtuiging dat GDF15 de sleutel is om zwangerschapsmisselijkheid te verklaren én om hyperemesis gravidarum te beperken of te voorkomen.
Hoe gevoeliger, hoe zieker
"We weten nu dat vrouwen ziek worden tijdens de zwangerschap als ze worden blootgesteld aan hogere niveaus van het hormoon GDF15 dan dat ze gewoon zijn", zegt Marlena Fejzo, assisent-professor aan de Keck School of Medicine aan de University of Southern California en hoofdauteur van het onderzoek.
Hoe meer gevoelig een vrouw aan dit hormoon is, hoe zieker ze zal worden. Deze kennis geeft ons een idee hoe we kunnen proberen om dit te voorkomen.
Stephen O'Rahilly, co-auteur van het onderzoek
"De meeste zwangere vrouwen zullen op een bepaald moment misselijkheid ervaren. Dat is niet aangenaam, maar voor sommige vrouwen is het veel erger. Ze worden zo ziek dat behandeling en zelfs ziekenhuisopname noodzakelijk is", zegt Stephen O'Rahilly, co-auteur en coördinator van het internationale onderzoek.
"We weten nu waarom. De baby in de baarmoeder produceert een hormoon op niveaus die de moeder niet gewoon is. Hoe meer gevoelig ze is aan dit hormoon, hoe zieker ze zal worden. Deze kennis geeft ons een idee hoe we kunnen proberen om dit te voorkomen."
Voorkomen?
De wetenschappers voerden al tests uit bij muizen. Daaruit bleek dat als je aanstaande moeders voor de zwangerschap blootstelt aan lage gehaltes van GDF15, ze voor een groot deel beschermd zijn tegen extreme zwangerschapmisselijkheid.
In een volgende fase willen de wetenschappers nu onderzoeken hoe dat bij mensen zit. Vrouwen met een voorgeschiedenis van hyperemesis gravidarum willen ze voor een volgende zwangerschap blootstellen aan GDF15. Daarmee willen ze onderzoeken of dat de misselijkheid en het braken kan verminderen of zelfs kan voorkomen.
