De partij Groen wil absoluut vernieuwen, maar vergeet enkele ervaren parlementsleden op de lijst te zetten. De N-VA pakt uit met haar vertrouwde gezichten, maar vergeet te vernieuwen. En Open VLD voert volop campagne, met de moed der wanhoop, en met de eerste minister.
1. Vernieuwen of uitpakken met vertrouwde gezichten?
De partij Groen heeft haar lijsttrekkers bekendgemaakt, en er is een merkwaardig fenomeen aan de gang bij Groen. In de kieskring Antwerpen wordt de ruime ervaring van Meyrem Almaci én Mieke Vogels ingezet, maar niet overal huldigt de basisdemocratie bij die partij de electorale wetmatigheid dat je op een lijst een combinatie maakt van boegbeelden, nieuwe mensen én ervaren parlementsleden.
Bij Groen vertrekken na deze legislatuur heel wat ervaren parlementsleden als Björn Rzoska, Kristof Calvo, Wouter De Vriendt en Elisabeth Meuleman, die allemaal voor een lokaal mandaat kiezen. Maar die leegloop is nog niet voldoende voor de groene basisdemocratie, want ook uitstekende parlementsleden als Stefaan Van Hecke, Imade Annouri en Celia Groothedde kregen in de voorstellen voor de lijsten schier onverkiesbare plaatsen. Tot ergernis van Elisabeth Meuleman die op sociale media de basisdemocratie hekelde, niet voor de eerste keer.
Het gevolg is dat Vlaams Parlementslid Imade Annouri uit Antwerpen teleurgesteld stopt met de politiek. Vlaams Parlementslid Celia Groothedde uit Brussel - die een belangrijke rol speelde in het dossier van de kinderopvang - zal zich vanop de lijstduwerplaats in het Brusselse parlement moeten boksen. Alleen Stefaan Van Hecke is erin geslaagd om tijdens het congres een tweede plaats te veroveren, na de onbetwistbare lijsttrekker in Oost-Vlaanderen Petra De Sutter. Merkwaardig genoeg rept het perscommuniqué van de partij na afloop van de congressen daar met geen woord over.
Ook de N-VA heeft de lijsten bevestigd, maar daar is geen enkele vernieuwingsdrang. Een beetje nieuw bloed, zoals de Antwerpse schepen Els Van Doesburg, moet genoegen nemen met de lijstduwersplaats op de Vlaamse lijst. In Limburg vind je op die plaats oudgediende Jan Peumans terug. De N-VA trekt met allemaal vertrouwde gezichten naar de verkiezingen, met als belangrijkste doelstelling: opnieuw de grootste partij van Vlaanderen te worden. De belangrijkste kaper op de kust daar is Vlaams Belang, met voorzitter Tom Van Grieken, die gisteren met een score van 97,7 procent opnieuw tot voorzitter werd verkozen, voor een derde termijn.
2. Het vel van de beer niet verkopen voor hij is geschoten...
Van Grieken probeerde in "De zevende dag" een heel gesprek lang niet triomfantelijk over te komen, maar zijn hele uiteenzetting vertrok van het idee dat zijn partij de verkiezingen heeft gewonnen. Van Grieken lanceerde een heleboel scenario’s voor na de verkiezingen die allemaal vertrekken van de winst van Vlaams Belang, en de gevolgen daarvan op de regeringsvorming op alle niveaus. Met de ultieme droom om in enkele stappen de onafhankelijkheid van Vlaanderen uit te kunnen roepen.
Voor die onafhankelijkheid rekent Vlaams Belang dan op de medewerking van de N-VA, maar niet alleen die partij. In “De zevende dag” zei Tom Van Grieken dat hij ook wil praten met CD&V, “omdat die sociaaleconomisch in het centrum staat", net als Vlaams Belang, en "wat de ethische thema’s betreft, werken de twee partijen goed samen en sluiten ze zelfs akkoorden.” Maar in de krant De Zondag laat federaal parlementslid Nawal Farih van de CD&V weten dat alvast de migratiestandpunten van Vlaams Belang voor haar niet te slikken zijn. ”Mensen die recht hebben op opvang, zullen altijd welkom zijn bij ons. Dat is de kern van de christendemocratie: streng, maar rechtvaardig.” Voorlopig zit zo'n gesprek tussen CD&V en Vlaams Belang er niet meteen in.
3. Open VLD in campagnemodus
Bij Open VLD is er nu de eis om bij de volgende regering de wet op de kernuitstap te schrappen. En daarmee is officieel, zeven maanden voor de verkiezingen, die passage uit het huidige regeerakkoord bij het vuilnis gezet. Want die zegt expliciet: “De regering kiest daarom resoluut voor de herbevestiging van de kernuitstap. De wettelijke uitstapkalender wordt gerespecteerd, zoals voorzien.” Achter die passage kan de partij van eerste minister De Croo niet meer staan. Waarvan akte.
En dus voert Open VLD campagne. Met de moed der wanhoop zelfs. In “De zevende dag” zei Vlaams Belangvoorzitter Tom Van Grieken heel cynisch dat “zelfs Open VLD er nog in gelooft dat ze de verkiezingen zal winnen.” Twee peilingen de afgelopen week hebben de liberalen met de neus op de feiten gedrukt: in de provincie Antwerpen zou Open VLD de kiesdrempel niet meer halen, volgens een peiling van Gazet van Antwerpen; en in Limburg blijft Open VLD onder de natuurlijke kiesdrempel van 6,3 procent, volgens een peiling van Het Belang van Limburg. Het betekent dat Open VLD geen enkele zetel zou behalen in die twee provincies, en dat is toch een stevige aderlating.
En dus voert Open VLD nu al volop campagne, al is ze niet alleen. CD&V brengt Jean-Luc Dehaene weer tot leven; de voorzitter van de MR, Georges-Louis Bouchez, loopt in Antwerpen een paar rondjes op een lege kerstmarkt, naast een fiets met een bord waarop de nieuwe campagne van de MR prijkt. En de voorzitter van de N-VA, Bart De Wever, voor wie de campagne bedoeld is, reageert bij de collega’s van VTM Nieuws in de hoedanigheid van een Sinterklaas. En ook de eerste minister Alexander De Croo doet mee aan dat koortsachtig campagne voeren. Hij reist voor het oog van de camera's van hot naar her, kondigt het voorzitterschap van de Europese Raad aan met wandelfilmpjes in het Warandepark, beklimt de trappen van de Belfiustoren voor het goede doel en slaat geblinddoekt naar een piñata voor de start van de Radio 2 top 2000.
En misschien moeten wij, de media, dan ook maar eens de hand in eigen boezem steken: als we willen dat de politici campagne voeren over de inhoud, en niet louter voor het beeld, moeten we hen niet in de verleiding brengen om geblinddoekt naar een piñata te slaan. Zelfs niet voor de start van de Radio 2 top 2000.
