Na exhibitionisme Eddy Snelders: moet wie thuis naakt rondloopt vrezen voor een klacht?

Wie dacht dat hij in zijn privévertrekken kon doen wat hij wou, leest het strafwetboek er beter nog eens op na. "De wetgever definieert exhibitionisme als het opdringen van je eigen ontblote geslachtsdelen aan andermans zicht", steekt meester Van Eekchaut van wal.

"Het gaat dus niet alleen over feiten die zich afspelen op een openbare plaats, maar ook over dingen die zich voltrekken op plaatsen die zichtbaar zijn voor het publiek. Denk aan een niet-afgescheiden tuin of een kamer waarvan de gordijnen niet gesloten zijn."

Toch is nog niet iedereen die naakt voorbij een raam loopt per definitie een exhibitionist, stelt Van Eeckhaut. "Er is een intentie nodig: de pleger moet er zelf seksuele lust aan ontlenen. Als je thuis graag naakt rondloopt voor je eigen plezier, is dat niet strafbaar."

Maar een intentie is niet altijd makkelijk aan te tonen. "Volgens de oude wetgeving vielen wildplassers en nudisten ook onder openbare zedenschennis. Maar aangezien een wildplasser geen seksueel genot ontleent aan zijn daad, is hij niet strafbaar onder de huidige wetgeving."

Ook al heb je goeie intenties, naakt lopen in je privévertrekken kan voor anderen wel als storend ervaren worden. Als je klachten krijgt van buren die meer zien dan ze zouden willen, doe je er toch best aan om daar gehoor aan te geven.

"Je bent misschien niet strafbaar voor exhibitionisme, maar je stelt je wel bloot aan vervolging wegens belaging omdat je opzettelijk de gemoedsrust van een ander verstoort", aldus Van Eeckhaut. "Zodra iemand kenbaar maakt dat je gedrag als storend wordt ervaren, hou je er beter mee op om jezelf te beschermen."

Om heel zeker te zijn dat je geen gedonder krijgt, is er maar één duidelijke tip: "Gordijnen zijn aan te raden", besluit Van Eeckhaut.