Belgisch-Palestijnse Fatena Al-Ghorra getuigt vanuit Khan Younis: "Wij zijn niemand voor de wereld en Israël kan alles doen"

Alle informatie die er momenteel naar buiten komt, komt van getuigen en lokale journalisten. Die melden dat het Israëlische leger elke nacht zware bombardementen uitvoert in de buurt van de stad, wellicht ter voorbereiding van een uitgebreide grondoperatie. 

Israël raadt de inwoners aan om Khan Younis te verlaten, maar die kunnen geen kant meer op. Volgens de Verenigde Naties is 80 procent van de bevolking er intussen op de vlucht en de situatie verslechtert er voortdurend.

Ook Fatena Al-Ghorra, de Belgisch-Palestijnse dichter uit Antwerpen, is momenteel in Khan Younis. Ze is geboren en getogen in Gaza. In 2009 vluchtte ze voor Hamas en kwam ze in België terecht. 

Op het moment dat de oorlog uitbrak, begin oktober, was ze -voor het eerst in 15 jaar- opnieuw op bezoek bij haar ouders die bijna 80 jaar oud zijn. 

De redactie van "De ochtend" op Radio 1 kon haar gisteren nog even spreken. Toen was ze in het ziekenhuis van Khan Younis. Soms zijn de bombardementen dichtbij, dan weer verderaf, zegt ze. "Maar ik kan ze duidelijk horen." 

Veel inwoners zijn bang dat de situatie, net zoals in het noorden van Gaza, snel slechter zal worden. Al-Ghorra noemt de situatie onmenselijk. "Er zijn meer dan 1 miljoen mensen in Khan Younis alleen", zegt Al-Ghorra. "De situatie is hier zeer moeilijk, ik ben bang dat het scenario van Gaza-stad zich zal herhalen. Ze zullen ook hier opnieuw woningen bombarderen. Er is veel paniek onder de mensen. Waar moeten al deze mensen naartoe? Ik heb geen idee."

Wie in Khan Younis is, en vaak al gevlucht is vanuit noord-Gaza, leeft er in zeer slechte omstandigheden. Veel mensen zijn hun huis kwijt en kunnen nergens meer terecht. "Het ziekenhuis hier is vol, de straten zijn vol. Mensen slapen op straat, ze slapen in hun wagens, overal slapen mensen, op de grond, overal, overal. Er is ook veel paniek, want ze weten niet waar ze naartoe moeten. Ook Rafah (waar de grensovergang met Egypte is, red.) zit vol."

Heel veel mensen hebben dus geen dak meer boven het hoofd en er is een tekort aan basisvoorzieningen zoals eten, water en elektriciteit, benadrukt ook Al-Ghorra. "Er is geen water waar wij zitten, geen elektriciteit, er is een tekort aan alles." 

Fatena Al-Ghorra had tijdens de tijdelijke gevechtspauze van 7 dagen nog wat hoop dat er een einde zou komen aan de oorlog, maar gelooft nu niet meer dat de situatie nog zal verbeteren. "Wat er hier gebeurt, is barbaars. Dit is een genocide. Waar zijn de mensenrechten of gelden die alleen voor Europeanen en Amerikanen? Wij zijn niemand voor de wereld, Israël kan alles doen en niemand kijkt naar ons. Ik begrijp het niet." 

Volgens de extremistische organisatie Hamas zijn er de voorbije twee maanden al 15.900 Palestijnen gestorven. Israël zegt dat die cijfers min of meer kloppen en erkent dat er voor elke dode Hamasstrijder ongeveer 2 burgers zijn gedood, maar het voegt er ook aan toe dat Hamas burgers inzet als menselijk schild.

"Gaza is een van de oudste steden ter wereld", gaat Al-Ghorra verder. "Ze zeggen: dit is een oorlog tegen Hamas, neen, dit is een oorlog tegen Gaza zelf, tegen de geschiedenis van Gaza, wij zijn Hamas niet, deze kinderen zijn Hamas niet, zij hebben geen wapens. De wereld kijkt toe. Bijna twee maanden duurt dit al en er is niets veranderd", zegt ze wanhopig. "Wanneer zal de situatie veranderen? Wanneer alle Palestijnen dood zijn en er geen Gaza-strook meer overblijft. Israël vermoordt families, kinderen, vrouwen en jongeren. Dit is een schandaal voor de hele wereld. Iedereen weet wat er gebeurt en niemand doet iets om het te stoppen."

Gisteren verscheen er in De Standaard nog een opiniestuk waarin collega-schrijvers de Belgische overheid oproepen om Fatena Al-Ghorra en haar ouders naar ons land te halen . Zelf stond ze op de Belgische evacuatielijst, maar ze wilde niet vertrekken zonder haar ouders. Ze heeft via mail een aanvraag voor een humanitair visum ingediend voor haar ouders, maar dat zou voor de overheid niet voldoende zijn. Ze zouden zich in persoon moeten aandienen bij het Consulaat-Generaal in Jeruzalem of Caïro, iets wat praktisch onmogelijk is. 

"Het is een kwestie van geluk dat ze tot nu toe gespaard bleven", staat er in het opiniestuk. "Wat er nodig is, is menselijkheid en goede wil om deze humanitair dringende zaak op te lossen."