De N-VA is van plan om ook lijsten in te dienen in de Franstalige kieskringen, en de voormalige christendemocratische familie (CD&V en Les Engagés) lijkt de banden weer aan te halen, na meer dan twintig jaar politieke vervreemding.
1. "Wallonië bevrijden van de PS"
Het politieke nieuwtje dit weekend komt van bij de N-VA. In een interview met Het Laatste Nieuws zegt N-VA-voorzitter Bart De Wever dat hij lijsten wil indienen in de Franstalige kieskringen. “Ik denk niet dat we daar een massa zetels gaan halen”, zegt De Wever in "De zevende dag", maar hij wil het debat over het confederalisme daar doorgang laten vinden; en vooral hij wil Wallonië “bevrijden van de PS”. “Wallonië moet bevrijd worden van nefast links bestuur. Nu is het een van de slechtst presterende regio's in Europa met een derdebetalersysteem via Vlaanderen. Onze confederale boodschap moet ook daar gebracht worden”, concludeert De Wever.
Eerder stak De Wever al een teen in het Waalse water door zijn boek "Over woke" te vertalen. Daarvan is intussen de eerste druk van zo’n 3.000 exemplaren uitverkocht. De N-VA-voorzitter zegt dat hij veel reacties heeft gekregen over het ongenoegen met de politieke gang van zaken in Franstalig België en daar wil hij op inspelen.
Het lijkt wel een wanhoopspoging van Bart De Wever. Het congres van de N-VA over confederalisme dateert al van 2014, tien jaar geleden dus. De partij heeft al ruim de tijd gehad om die boodschap over te brengen aan de andere kant van de taalgrens. Maar bij de voorstelling van de vertaling van zijn boek, meldde de Franstalige openbare omroep dat De Wever zelf al 12 jaar lang geen enkele RTBF-studio heeft willen bezoeken. Waar komt dan nu, zeven maanden voor de verkiezingen, plotseling de urgentie vandaan om in Franstalig België dat debat wel te lanceren?
2. Het definitieve antwoord op de vraag of de N-VA wil samenwerken met Vlaams Belang?
Is dit geen afleidingsmanoeuvre om verlost te worden van de vraag of de N-VA nu al dan niet niet wil samenwerken met Vlaams Belang? Want dat is de vraag die brandt op de lippen van elke Franstalige waarnemer: wat zal de N-VA doen wanneer er een meerderheid ontstaat in Vlaanderen met de N-VA en Vlaams Belang alleen?
De Wever beweert dat hij die vraag voor eens en altijd heeft beantwoord. In het interview met Het Laatste Nieuws noemt hij het zelfs geen relevante vraag meer. Omdat het ongenoegen van de Vlaamse kiezer - De Wever spreekt steevast van een klavertjevier (migratie, energie, werken belonen en begroting) - zich niet op het Vlaamse niveau bevindt, maar uitsluitend op het federale niveau (al zei De Wever eerder in Trends dat hij "in dit land geen federale regering meer wil maken die onze welvaart kan redden"). In elk geval wil op het federale niveau geen enkele Franstalige partij samenwerken met Vlaams Belang en dus rijst die vraag van de samenwerking zich, volgens de N-VA-voorzitter, niet meer.
Ik wil de welvaart redden. Gaat het Vlaams Belang mij daarbij dienen? Nee. Gaat het Vlaams Belang er daarentegen voor zorgen dat Vivaldi 2 er komt? Ja
Bart De Wever in Het Laatste Nieuws
En dus luidt in Het Laatste Nieuws het finale antwoord op de vraag of hij in Vlaanderen met Vlaams Belang wil samenwerken als volgt: “Ik wil de welvaart redden. Gaat het Vlaams Belang mij daarbij dienen? Nee. Gaat het Vlaams Belang er daarentegen voor zorgen dat Vivaldi 2 er komt? Ja. Debat afgerond." En hij voegt er nog aan toe: “Dit antwoord krijgt u tot juni.”
Nogmaals: de grote angst bij de Franstaligen is de grote electorale kracht van een loutere meerderheid tussen de twee nationalistische partijen, zelfs wanneer dat niet tot een regering zou leiden. En laat Bart De Wever in een ander interview, in het magazine Trends, nu net op die strategie hinten. “Die electorale massa kan ons een hefboom geven”, zegt De Wever, “als de N-VA en het Vlaams Belang samen incontournable zijn in het Vlaams Parlement, geeft ons dat een hefboom om federaal zaken te doen.” Zoals in judo, waarbij de massa in kracht wordt omgezet.
De conclusie van dit weekend is dat de knikkers van het spel op het federale niveau zitten, wat de Vlaams-nationalist De Wever nu ook toegeeft
Wetstraatwatcher Ivan De Vadder
De conclusie van dit weekend is dat de knikkers van het spel op het federale niveau zitten, wat de Vlaams-nationalist De Wever nu ook toegeeft. Federaal heeft de N-VA geen hinder van Vlaams Belang, maar om daar iets te betekenen moet hij de andere Vlaamse partijen tot samenwerking overtuigen. En die vraag heeft De Wever tijdens zijn interview in "De zevende dag" verschillende keren gesteld: "Zijn de voorzitters van de Open Vld en de CD&V, Tom Ongena en Sammy Mahdi, bereid om opnieuw zonder de N-VA in een federale regering te stappen?" Dan wordt de volgende regering onvermijdelijk Vivaldi 2. In het andere geval zijn er perspectieven voor de N-VA.
3. Weer toenadering in de christendemocratische familie
Een beetje weggevallen in het mediageweld van Bart De Wever: de toenadering tussen Les Engagés en de CD&V; tussen hun voorzitters Maxime Prévot en Sammy Mahdi; tussen de twee vroegere christendemocratische partijen die sinds het begin van de eeuw gebrouilleerd zijn geraakt. Beide partijen zijn aan een kleine remonte bezig in de peilingen, en de eerste stap van de hernieuwde samenwerking is een gezamenlijke lijst in Brussel voor de Kamer, zo kondigen ze allebei aan in De Standaard.
Sinds de splitsing van de kieskring BHV kunnen Vlamingen niet meer op eigen kracht verkozen raken. En dus moeten ze hulp zoeken bij de zusterpartijen. Groen deed dat al bij Ecolo met Tinne Van der Straeten. Alexia Bertrand stapte over van de MR naar de Open Vld, maar behield haar lidkaart van de MR in de hoop een plaats te krijgen op een gezamenlijke lijst, al blijft de beslissing uit. En nu probeert de CD&V op die manier ook een Brussels politicus in de Kamer te krijgen.
Misschien kan De Wever met zijn Franstalige lijsten ook hetzelfde proberen: één gezamenlijke lijst in Brussel indienen. Dan kan zijn wanhoopspoging toch nog een positief electoraal effect hebben.
