Noël Slangen schrijft samen met kinderpsychiater Peter Adriaenssens boek over kinderarmoede: “Kinderarmoede is meer dan een lege brooddoos”

“Eén van de meest voorkomende misverstanden over kinderarmoede, maar ook over armoede in het algemeen, is dat armoede aan de mensen zelf ligt en dat zij daar heel gemakkelijk uit kunnen geraken”, vertelt Noël Slangen. De voormalige communicatieadviseur is tegenwoordig voorzitter van het Kinderarmoedefonds. Samen met kinderpsychiater Peter Adriaenssens wil hij die misverstanden de wereld uithelpen.

"Er bestaat veel wetenschappelijk onderzoek over het effect van armoede op kinderen", vertelt Slangen, die zelf in armoede is opgegroeid. "Zo heeft een studie uitgewezen dat er een verband is tussen de ontwikkeling van de hersenen en kinderarmoede. “Al in de eerste 1000 dagen van een kinderleven wordt de taalontwikkeling ongelofelijk vertraagd door de stresssituaties en het gebrek aan prikkels waarmee deze kinderen opgroeien. Uit hersenonderzoek blijkt ook dat bij een kind dat in armoede opgroeit, veel minder verbindingen in de hersenen gemaakt worden. Dat betekent dat het kind op school veel meer zijn best zal moeten doen dan een kind dat niet uit een kansarm gezin komt om dezelfde resultaten te behalen."

"Helaas wordt er vaak met vooroordelen gekeken naar kinderen die in armoede opgroeien", weet Slangen. "Opvoeders en leerkrachten hebben lage verwachtingen bij wat zo'n kind kan, en dan gaat het kind zich naar die verwachtingen gedragen. Op die manier creëer je generatiearmoede, door lage verwachtingen te hebben bij kinderen uit kansarme gezinnen.”

Slangen groeide zelf op in armoede en kon voor het schrijven van dit boek putten uit zijn eigen ervaringen. “Ik verwijs daar regelmatig naar. Ik ben vaak geconfronteerd geweest met situaties en vooroordelen die in het boek aan bod komen. Het gaat bijvoorbeeld niet alleen over een lege brooddoos, maar ook over het isolement waarin je leeft, de schaamte, het permanente gevoel dat je er niet bij hoort. En wat dat allemaal doet met een kind.”

In “Het DNA van kinderarmoede” geven Slangen en Adriaenssens ook tips om om te gaan met mensen in armoede. “We vonden het belangrijk om in dit boek ook concreet te zeggen wat werkt en wat niet. De voornaamste tip die ik al kan meegeven: wees niet oordelend. Ga er niet vanuit dat door iemand een brood en een deken te geven kansarmoede opgelost is. Mensen in armoede willen vooral erbij horen en op gelijk niveau behandeld worden.”