Denk je bij een kuchje meteen dat je ernstig ziek bent? Met deze 4 tips leer je omgaan met hypochondrie

"Hypochonders zijn ervan overtuigd dat ze een ziekte hebben", begint professor huisartsengeneeskunde Dirk Devroey (VUB). "Er zijn 2 types. Er zijn mensen die zich zorgen maken, zonder dat dat hun dagelijks leven beïnvloed. En er zijn mensen waarbij het een levensstijl geworden is. Zij hebben effectief een ziekte. Alleen is dat niet de ziekte die ze denken te hebben, zoals kanker bijvoorbeeld. Ze lijden aan hypochondrie."

"Mensen met hypochondrie gaan voortdurend op zoek naar hulp en naar informatie die hun hypotheses bevestigt. Informatie die haaks slaat op wat ze zelf denken, laten ze schieten."

Het gaat vaak om banale klachten zoals een steekje, hoofdpijn of vermoeidheid. "Het is lastig om hypochonders gerust te stellen. Je kan er als arts ook verkeerd mee omgaan en eraan toegeven. Al gebeurt dat gelukkig amper."

Wat kan je nu zelf doen om te leren omgaan met hypochondrie?

"Je kan naar een psychiater gaan", raadt Devroey aan. "Hypochondrie is een erkende psychiatrische ziekte. Een psychiater kan helpen met gedrags- en gesprekstherapie of met medicijnen. Vaak komen hypochonders in een circuit terecht waarbij iedereen hun vertelt dat ze geen ziekte hebben. Maar ze hebben uiteraard wel hypochondrie en daarvoor moeten ze dan ook een behandeling krijgen."

Devroey vindt het geen goed idee om te kiezen voor een placebo. "Je gaat op die manier bevestigen dat hypochonders ziek zijn. Dat hebben ze absoluut niet nodig."

Hypochondrie kan ook erfelijk zijn. "Zoals een kind het taalgebruik, eetgedrag en denkpatronen overneemt van zijn ouders, kan het ook hypochondrie overnemen. Je kan er dus met je familie over praten en elkaar op die manier helpen."

"Op een bepaald moment zal je toch de klik moeten maken dat je geen kanker of een andere ziekte hebt", besluit de professor. "Dat betekent natuurlijk niet dat ernstige klachten niet serieus moeten worden genomen."