Artiest Johannes Verschaeve getuigt over impact van depressie: "Alsof een lawine je overspoelt, terwijl je naar boven probeert te kruipen"

Na het einde van zijn band The Van Jets eind 2019 is Johannes Verschaeve solo muziek beginnen maken, onder de artiestennaam "Johannes is zijn naam". Nederlandstalige muziek, waarmee hij afgelopen zomer op enkele festivals heeft gespeeld. Voor het najaar had hij een tournee gepland, maar de concerten in oktober en november werden uitgesteld. Verschaeve postte daarover op Instagram dat "mijn mentale motor blijft sputteren".

Op 8 december keert hij terug naar het podium. Verschaeve heeft daarom bij Ilse Liebens op Radio 1 teruggeblikt op de voorbije maanden. "Ik had in het verleden al periodes van depressie gehad, maar die duurden nooit superlang. Nu was het anders: ik kon bijna niets meer", vertelt hij.

"In mei heb ik een zware coronabesmetting opgelopen en die heeft me volledig onder water geduwd. Ik was vermoeid na een drukke periode, door het werk aan mijn eerste soloplaat. En plots kon ik niet meer slapen. Op reis met mijn gezin kon ik nergens van genieten. Ik was slapeloos en depressief: ik kon enkel volgen wat de rest deed. Ik voelde geen plezier meer in sociaal contact en al mijn ideeën waren weg."

Toch merkt Verschaeve pas in de loop van de zomer dat er iets ernstigs aan de hand is. "Bij mijn optreden op Dranouter Festival in augustus voelde ik plots dat ik die drukte eigenlijk niet aankon. Pas later heb ik beslist om mijn shows in oktober en november te annuleren: iets wat ik nog nooit had gedaan."

Verschaeve getuigt dat hij diep heeft gezeten en de steun van zijn vrouw een groot verschil heeft gemaakt. "Ik moest door haar uit mijn bed gesleurd worden. We zijn samen gaan lopen en we hebben de natuur opgezocht. Ik kreeg veel steun via allerlei berichten. Maar ik voelde me heel klein, heel niets. Ik vreesde dat het niet zou goed komen. Ik was vergeetachtig en sloom."

"Ik was eerst in ontkenning, dat het deze keer niet bergaf zou gaan met mij. Je voelt en denkt van alles. Je krijgt stress voor dingen die niet onoverkomelijk zijn. En dan is het als een lawine: je probeert naar boven te kruipen, maar het overspoelt je allemaal."

Twee weken geleden kwam volgens Verschaeve plots de ommekeer. "Op enkele dagen tijd is alles weer ontdooid. Ik heb een knop omgedraaid in mijn bovenkamer. Net op tijd om te beslissen over de start van mijn tournee op 8 december. Ik kan zeggen dat ik me opnieuw normaal voel en uitkijk naar die eerste show in Gent."

"Wat dit heeft veroorzaakt, weet ik niet goed. Misschien ligt het aan medicatiegebruik? Ik zit in een onderzoeksprogramma, naar de impact van ontstekingsremmers en antidepressiva. Wat me deugd doet, is mijn job in een boekenwinkel, drie dagen per week. Ik heb weer vaste grond onder mijn voeten en ik geniet opnieuw van sociaal contact."

Verschaeve vindt het belangrijk om eerlijk te getuigen over zijn depressie. "Ik denk dat de Vlaming op dat vlak nog altijd de Vlaming is. We houden onze gevoelens voor onszelf en doen gewoon door. West-Vlamingen als ik hebben dat zeker meegekregen."

"Ik vind het geweldig dat het nu algemeen aanvaard is om hierover te praten. Tien jaar geleden zouden mensen het niet vatten als ik concerten zou uitstellen, nu is er wel begrip voor. Het deed ook enorm veel deugd om online lieve reacties en steunberichten te krijgen. Dat is het mooie van sociale media."

Nog een teken van appreciatie is Verschaeves nominatie voor de MIA's. Hij maakt kans op de prijs in de categorie "Nederlandstalig". De andere genomineerden zijn Brihang, CAMILLE, Metejoor en Pommelien Thijs.

"Ik ken enkel Brihang goed, de rest zal ik leren kennen tijdens de show. Ik ben zeker de underdog tegenover de andere artiesten, die zó veel fans hebben. Maar ik beschouw dit zeker als een compliment om naast die grote namen te staan. Het is fijn dat de verandering naar het Nederlands, waar ik me zelf erg goed bij voel, wordt geapprecieerd. Ik dacht dat mijn nieuwe muziek heel niche zou zijn, maar het is dan toch universeler dan ik dacht."